Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Zoals het klokje thuis tikt…

Zoals het klokje thuis tikt…

Enige overeenkomst met de thuiskomst-routine van ondergetekende is strikt toevallig.

 

“Ach, jij bent laat. Het zal wel een ramp zijn geweest in de trein, zo druk met iedereen die naar huis wil. Nou, we hebben op je gewacht met het eten… maar je zult eerst nog wel willen sporten? Dan moet je het straks maar even opwarmen. Die Hollandse pot is nog altijd beter dan vijf dagen pasta per week, zelfs als je het straks in de magnetron gooit. Eet jij wel verse groenten, eigenlijk, door de week?”

Nog geen twee minuten geleden stapte de Doorsnee Student op deze vrijdagavond door de deur van ‘thuis-thuis’, waar moeders braaf heeft zitten wachten. De trein was inderdaad volgepakt met lotgenoten en de Student zelf zag zich genoodzaakt op een gammele fiets de lange, natte weg naar de buitenwijk te voltooien. Het rolkoffertje rammelde over de klinkers.

Het weekendje naar huis is ofwel een wekelijks ritueel, ofwel een vlucht. De Student komt uitbuiken en uitslapen, of, in het onfortuinlijke geval dat het weekeinde plaatsvindt na een tentamenweek, uithuilen. Bovendien is de terugkeer naar de geliefde ouders een prima moment om eindelijk de administratie door te nemen (“Hoe bedoel je, ik moet dat geld aangeven bij de Belastingsdienst? Dat kan toch niet, dat was hartstikke freelance…” “Dat heet ‘zwart’, kind” “Dan moet ik het allemaal inleveren!”) en, voor het nodige vertier, de stamkroeg van lang vervlogen tijden opzoeken. Daar wordt de groep jeugdvrienden nu wél binnengelaten, in tegenstelling tot de leerlingen die ze ooit waren.

Ook kan de Student zich, ver weg van dispuutavonden of bibliotheekafspraken, eindelijk weer eens richten op het Nederlandse televisieaanbod, onder het strikte regime van zaterdagavond-Zweedse-crimi-avond. Vader smeert de middernachtelijke toastjes, maar vergis je niet: ‘Bij Papa en Mama’ is géén hotel. Nou ja, een beetje dan. “Ja, luister eens, als ik in Maastricht zit moet ik óók al de afwas doen. In mijn eentje!” Maar het moet gezegd worden: zelfs het gekibbel is gemoedelijk, want vertrouwd.

En zo kabbelen de vrijdagavond en zaterdag voort. Op zondag wordt het vertrek zo lang mogelijk uitgesteld: er wordt nogmaals uitgebreid gekookt, bij wijze van bevoorrading voor de komende week waarin de, zo ziet moeders voor zich, maaltijden zullen bestaan uit diepvriespizza en droge boterhammen. De avonduren kruipen voort, net als de intercity’s die, zoals gewoonlijk, kampen met werkzaamheden. “Nog eventjes Studio Sport kijken dan.”

Lisa Dupuy

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)