Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ze dachten dat het een onderhuidse worm was”

“Ze dachten dat het een onderhuidse worm was” “Ze dachten dat het een onderhuidse worm was”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

UM Ink

Thomas Fuller (41), promovendus in de klinische psychologie bij FPN, heeft op zijn zij een tattoo van het bovenaanzicht van rivier de Theems en enkele Londense stadsparken. Het is een bijzondere tattoo; hij bestaat volledig uit witte inkt.

“Tussen mijn 24e en 26e werkte ik als maatschappelijk werker in London. Ik kom uit Australië dus natuur is heel belangrijk voor me, wij zijn echte buitenmensen. De Theems en de stadsparken waren in Londen mijn verbinding met de natuur. Regelmatig maakte ik lange wandelingen langs de rivier en bezocht er strandfeestjes; als het tij laag is, ontstaan er op rivieroevers kleine strandjes. Ook ging ik vaak naar de Londense stadsparken; bijvoorbeeld Finsbury Park of St. James’ Park en tijdens de lunchpauze ging ik vaak met collega’s naar Clapham Common. Voor mij goede manieren om te ontspannen en frisse lucht binnen te krijgen, zo ver als dat mogelijk is in Londen.

Sinds mijn zestiende wilde ik al een tattoo en op mijn 27e heb ik het eindelijk gedaan. Ik heb voor witte inkt gekozen omdat dat een beetje een littekenachtig effect geeft. Dat vind ik mooi. Ik houd van nieuwe dingen proberen en soms van de sensatie van pijn. Vroeger had ik veel piercings en ik heb een tijdje nagedacht over scarification - een techniek waarbij met diepe sneeën in de huid een afbeelding van littekenweefsel wordt gemaakt. Maar dat vond ik uiteindelijk toch te heftig.

Mijn huid reageerde op de witte inkt en de tattoo ligt op de huid in plaats van erin. Dat maakte het eindresultaat nog beter dan ik had verwacht. Een tijd geleden was ik bij de dermatoloog om me te laten controleren op huidkanker. Toen ze mijn tattoo zag riep ze direct haar baas erbij om te overleggen. Die zag meteen dat het een witte inkt tattoo was, maar hij begreep de verwarring. Op zijn beurt riep hij vijf of zes studenten erbij om te kijken of zij een goede ‘diagnose’ konden stellen. Een voor een vroegen ze me of ik recentelijk nog in Afrika, Azië of Zuid-Amerika was geweest; ze dachten dat het een onderhuidse worm of een parasiet was. Ik moest hard mijn best doen om niet te lachen. Slechts één van hen zag dat het om een tattoo ging.

Zelf zie ik de tattoo bijna niet meer, het is echt een deel van me geworden. In aanloop naar dit interview ben ik er weer actief naar gaan kijken en ik word blij als ik de tattoo zie. Aan Londen heb ik zo veel goede herinneringen: mijn eerste serieuze baan, voor het eerst financieel onafhankelijk en levenslange vriendschappen. Ook kwam ik er daar achter dat ik voor altijd in de psychologie wilde blijven werken. Na Londen ben ik teruggegaan naar Melbourne om mijn klinische graad in de psychologie te halen en nu doe ik mijn PhD in Maastricht.”​

Dit is een rubriek waarin medewerkers en studenten worden geïnterviewd over hun tattoo.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)