Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mythe: Als je op de tocht zit, word je ziek

Mythe: Als je op de tocht zit, word je ziek

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Naar het rijk der fabelen

Zijn grootouders, ouders, iedereen in de familie van Geert-Jan Dinant raakte ‘gealarmeerd’ als in huis een vleugje wind langs de haren of benen streek. Meteen gingen ramen en deuren dicht die tegen elkaar open stonden. “Het trek een bietje”, klonk het dan op z’n Brabants. En dat is niet goed. Je wordt er verkouden van en je kunt er jicht van krijgen.

Waar dat hardnekkige verhaal vandaan komt, weet Dinant – tevens huisarts -  niet precies. Wel is duidelijk dat het wijdverbreid is, en niet alleen onder de patiënten in zijn praktijk maar ook onder wetenschappers. “Op mijn werkkamer heb ik altijd ramen en deuren open. Sommige collega’s zijn nog niet binnen of ze trekken al met hun schouders. ‘Mag iets dicht? Het tocht.’ Dat is juist de bedoeling, zeg ik dan. De misvatting is trouwens geen Hollands fenomeen. In Ethiopië, waar we veel onderzoek doen, gelooft zo ongeveer iedereen dat je er ziek van wordt.”

Niet dus. Sterker, zegt Dinant: tocht is gezond. Zet uw ramen en deuren wijd open! Hoe zit dat? Lucht in huis raakt vervuild, legt de wetenschapper uit. “Een huis leeft, maakt afvalstoffen aan, vooral door koken en stoken. Soms ook via huisstof of een huisdier dat verhaart en schilfers verspreidt. Daar kun je last van krijgen, de luchtwegen kunnen overprikkeld raken waardoor astma op de loer ligt. Dat is ook de reden dat houtkachels, die aan populariteit winnen, tegenwoordig worden ontmoedigd. Het is wel gezellig maar niet goed voor de longen. Laat dan in ieder geval af en toe een wind door je huis waaien.”

Thuis zou Dinant dat niet eens hoeven doen. “Wij wonen in een mergelhuis uit de jaren twintig, in het Heuvelland . Het kiert aan alle kanten. Alleen door de voordeur waait het op drie plekken: door de brievenbus, het kattenluik en de dorpel. In de hal voel je de lucht voorbijtrekken. Heerlijk, zeker als het warm is. De wind helpt om warmte kwijt te raken, hij verkoelt als je zweet. In de zomer draait soms ook nog een fan op onze slaapkamer. Hoe meer wind hoe beter.”

Met argusogen beziet Dinant de trend die hij de isolatiegekte noemt. “Bij nieuwbouw of verbouwingen moet de hele toko optimaal worden geïsoleerd. Ik snap dat je op die manier energie wilt besparen, maar we schieten daarin door.”

Kijk naar de twee nieuwe “klaslokalen”, zegt hij, die nog niet zo lang geleden zijn gerealiseerd op de Universiteitssingel 50. “Ze zijn wel lekker ruim en licht, maar er kan geen raam open. Twee uur lang sta je daar – als je pech hebt - voor een groep van dertig studenten les te geven. De afzuiging doet zijn best maar na een uur ben ik al kapot-moe. Ik merk het verschil heel goed, na onderwijs in een open lokaal voel ik me een stuk energieker. Meerdere docenten hebben geklaagd over de nieuwe ruimten, ik was niet de enige. Er is weinig aan te doen, ook de deur openzetten niet, want verderop is de volgende deur gewoon dicht.”

Dat illustreert het probleem, zegt Dinant. “We isoleren zo goed dat het onprettig wordt. Ik ben geen architect maar ik zou ze willen adviseren om te zorgen voor een soort natuurlijke wind. En dan heb ik het nog niet over de geur. Als tientallen studenten eerder in de lokalen les hebben gehad, mijn hemel, dan komt de geur je tegemoet. Als ik binnenkom – het is al een soort ritueel geworden, dan is het: trui uit, kachel uit en deur open.”

Dit is een serie waarin wetenschappers misvattingen op hun vakgebied naar het rijk der fabelen verwijzen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)