Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Valorisatie

Valorisatie

Een dezer dagen wordt de verplichte valorisatieparagraaf in UM-proefschriften geëvalueerd, zo begrijp ik uit twee artikelen (https://bit.ly/2HdUOGs en https://bit.ly/2GRoRQG) die Observant er recent aan wijdde. Ik schrik nogal van wat ik lees.

Allereerst verbaas ik me over de principiële weigering van sommige wetenschappers om over valorisatie te schrijven. Tenzij je een theoretisch natuurkundige bent die zijn hele leven heeft gewijd aan de vraag of licht nu een deeltje of een golfje is, snap ik oprecht niet hoe je denkt weg te kunnen blijven van zo’n discussie met een beroep op fundamentele wetenschapsbeoefening. Kom op, als jurist of sociale wetenschapper, dat kun je niet menen toch?

Maar ik schrik minstens zo van de gehanteerde definitie van valorisatie. Ik verliet de universitaire wereld in 1998, en bij terugkomst enkele jaren geleden had iedereen het over valorisatie. Voor het eerst lees ik wat dat eigenlijk is: ‘het proces van waardencreatie uit kennis, door kennis geschikt te maken voor maatschappelijke benutting en voor vertaling in concurrerende producten, diensten, processen en nieuwe bedrijvigheid’. Huh? Vertaling in producten en processen? Dat is een wel heel bedrijfsmatige kijk op het maatschappelijk leven. Beetje armoedig ook.  

Ik dacht al die tijd dat valorisatie gewoon een nieuw naampje was voor ‘maatschappelijke relevantie’. Het denken daarover kan in de academische wereld wel een stevige impuls gebruiken. Als praktijkhoogleraar lokaal en regionaal bestuur word ik in mijn interactie met bestuurders en ambtenaren er voortdurend op gewezen hoezeer de wetenschap het laat afweten, vanuit hun perspectief. Zij worstelen met dringende en belangrijke vragen, waar de wetenschap nog niet het begin van een antwoord op heeft. Door de decentralisatie van belangrijke overheidstaken op het gebied van jeugd, zorg en werk naar gemeenten worstelen gemeentebestuurders bijvoorbeeld met de vraag wat een goede schaal is om die taken uit te voeren. Hoe groot moet een gemeente minimaal zijn om de belangrijkste taken nog fatsoenlijk uit te kunnen voeren, en wat is fatsoenlijk of goed in dit verband? Dat zijn allemaal vragen die in het lokaal bestuur nu vooral op basis van gevoel en politieke kleur worden beantwoord. De wetenschap zet daar niet veel nuttigs tegenover. En dit is maar één voorbeeld.

Wat we willen is dat wetenschappers dergelijke vragen betrekken bij het denken over nieuw onderzoek. Daar helpt de valorisatieparagraaf achteraf waarschijnlijk niet echt bij. Daarvoor is veel meer nodig. Het academisch stelsel van publiceren en belonen is nog steeds volledig naar binnen gericht, met wetenschappers die wetenschappers beoordelen. Het creëert onderzoekers die de kennisvragen in de buitenwereld niet begrijpen en zelfs niet (her)kennen. Hoe kun je dan verwachten dat ze in staat zijn om de relevantie van hun onderzoek te verwoorden?

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)