Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Waarde van valorisatie overschat

Waarde van valorisatie overschat

Medewerkerscolumn

Afgelopen maandag was ik als deskundige uitgenodigd voor een rondetafelgesprek met de vaste commissie volksgezondheid van de Tweede Kamer over kostenbeheersing in de zorg. Om mijn opvatting toe te lichten had ik op verzoek van de commissie een position paper geschreven. Ook had ik een blog in de nieuwsbrief van een vakblad over het onderwerp geschreven.
Optreden als deskundige en het schrijven van opinie-artikelen noemen we tegenwoordig valorisatie of kennisbenutting. Met valorisatie kun je tegenwoordig als onderzoeker veel tijd kwijt zijn. Het wordt ook heel belangrijk gevonden. De UM reikte vorige week maar liefst twee prijzen uit aan pas gepromoveerde onderzoekers vanwege de valorisatie van hun proefschrift. Van onze vorige rector Luc Soete moet elk proefschrift bij de UM ook een valorisatieparagraaf bevatten. De persdienst van de UM probeert elke nieuwe onderzoeksbevinding van promovendi aan de krant of de televisie te slijten.

Is het wel goed dat (jonge) onderzoekers zo gestimuleerd worden om hun onderzoeksresultaten te valoriseren? Wat is de waarde van valorisatie en de aandacht voor maatschappelijke impact?
Over de opbrengsten van valorisatie activiteiten is weinig bekend. Ik vond in de literatuur een recent onderzoek van drie Amerikaanse economen, Michael Hilmer, Michael Ramsom en Christian Hilmer. Zij hebben gekeken naar de beloning van economen aan Amerikaanse universiteiten. Hun belangrijkste conclusie is dat het inkomen voornamelijk wordt bepaald door de wetenschappelijke impact die een onderzoeker heeft. Het aantal citaties, gemeten door de h-index, verklaart meer dan de helft van de verschillen in inkomen tussen economen aan universiteiten in de VS. Een punt hogere score op de h-index gaat samen met ongeveer 5 procent hoger inkomen. Niet-wetenschappelijke artikelen gericht op valorisatie en maatschappelijke impact leveren nauwelijks extra inkomen op. Wetenschappelijke impact wordt terecht meer beloond dan maatschappelijke impact.

Op het onderzoek van Hilmer cs. valt wel het een en ander af te dingen, maar het bevat ook een belangrijke boodschap. Jonge onderzoekers kunnen zich het beste op hun wetenschappelijke werk concentreren en een goed ‘track record’ in de wetenschap opbouwen. Valorisatie en aandacht voor maatschappelijke impact draagt weinig bij aan je wetenschappelijke carrière als je jong bent. Pas als je wetenschappelijke reputatie is gevestigd en je echt een ‘deskundige’ bent geworden, wordt het tijd om ook de samenleving als geheel te laten profiteren van de kennis die je hebt opgebouwd.

Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie en hoogleraar evidence based education

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)