Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Feind hört mit

Feind hört mit

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Hij wilde weer eens wat advies, een beetje sparren. Germanicus is een gevoelig man, met antennes die alle kanten op vibreren en dan wordt het hem wel eens een tikje te veel, al die info, al die verschillende meningen, al die vleiers die hem een bepaalde richting op willen duwen terwijl zijn diepere ik hem iets anders influistert.

“Albert”, zegt hij, “Albert, wai willen onzere contacten met de community versterken. Met de diepere lagen in onzere instelling. Aber wai kunnen nun einmaal niet met iederéén spreken. Dat zijn er twintigduizend! Dus wai willen een rondje langs de vertegenwoordigers van onze studenten en studentinnen en van onzere medewerkers en medewerkerinnen. Deze vertegenwoordigers zitten in de faculteitsraden. Dus die moeten we hebben, daar moeten we zijn.”

Ik knik hem bemoedigend toe. “En wat precies is het onderwerp, Germie? Dat moet je wel afgrenzen hoor, anders zit je daar drie dagen.”

“Naja, iets actueels, over die kwaliteitsafspraken natuurlijk, en het geld van Frau Bussemaker, van het studievoorsjot. Dat is een hot topic nu. Dat het naar die studenten en studentinnen moet gaan, en hoe dan precies.”

“Heel goed Germie, dat gaan ze vast enorm waarderen. Maar pas je wel op? Die raden vergaderen in principe openbaar. Jan en alleman kan daar op de publieke tribune zitten, om maar te zwijgen van onze muskieten.”

“Muskieten, Albert?”

“Persmuskieten Germie.”

“Ah ja, bai ons thuis heet dat anders. Maar wai hebben toch geen geheimen? Waar wai het geld voor inzetten, of liever die faculteiten, dat mag toch jederman weten? Moet dat toch ook eigenlijk weten? Wai doen onzere job toch juist heel goed?”

“Dat zeker, maar ik weet het niet hoor Germie, Feind hört mit en zo, die uitdrukking hebben ze in jouw achterland niet voor niets verzonnen. Want dadelijk horen de studenten van de ene faculteit wat ze bij de andere doen, dat geeft maar jaloezie. En denk eens aan de zusterinstellingen! Net als laatst bij de bespreking van de werkdrukmaatregelen, die hebben jullie toch ook niet voor niets met de deur op slot gehouden? Je wilt toch niet dat onze medewerkers allemaal gaan méédenken?”

“Ach Albert, dat is de inbreng van mijn collega hè, die denkt soms dat zijn naam zijn functie is…”

“Je bedoelt Heer Boss?”

“Jawel. En ik zit er een beetje mee, al die geheimenissen. Weet je, ik ben een democraat in hart en nieren, openbaarheid is my middle name…”

“O ja Germie?”

“Ja, ik heet voluit Germanicus Publicus Paulus. Daarom heb ik ook in onzere Strategisch Programma CORE laten zetten dat we als uni open zijn, en dat dat mede ‘transparantie naar de buitenwereld’ betekent. De O in CORE is van open, dat weet je toch wel, Albert?”

“Ach Germie, fuck dat CORE! Dat is voor de bühne toch? Er is toch niemand die dat echt léést? Luister naar je collega, en naar mij, je kunt veel vrijer spreken met die faculteitsraden als je de deur dicht houdt.”

“Aber Albert, die hebben toch ook achterbannen? Die moeten toch weten wat hun vertegenwoordigers doen? En de raadsleden willen toch ook hun achterbannen raadplegen, hun kiezers?’

“Germie, ik zeg het nog maar één keer: fuck die kiezers, er moet met ferme hand bestuurd worden! En daar ben jij heel goed in! Als je maar wilt!”

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)