Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De jampot doet me aan mijn oma denken”

“De jampot doet me aan mijn oma denken” “De jampot doet me aan mijn oma denken”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

UM Ink

Phil Blades (23), tweedejaars Arts and Culture, heeft al een aanzienlijk aantal tattoos, zelfs op zijn vingers. Een van de laatste tattoos die de Brit liet zetten staat op de binnenkant van zijn bovenarm. Het is een pot jam en de woorden ‘No more bad days’: een nummer van de Amerikaanse band This Wild Life.

“Mijn familie woont op een boerderij midden in het graafschap Yorkshire; het is een uur met de bus naar de dichtstbijzijnde stad. We hebben een groot landgoed met verschillende fruitbomen, gewassen en dieren. Toen ik klein was paste mijn oma twee dagen per week op mijn broertje, zusje en mij. Ze leerde ons veel over de natuur. We maakten wandelingen in het weiland bij ons huis en mijn oma liet ons dan zien hoe we de schapen konden drijven. In het bos bij ons huis vertelde ze welke paddenstoelen en bessen je kunt plukken en in onze tuin leerde ze ons hoe je de gewassen moet verbouwen, wanneer je ze moet planten en wanneer je ze kunt oogsten. We hielden ook koeien, schapen en geiten voor melk en vlees. Mijn oma snapte het dan ook niet toen ik vegetariër werd, maar ze heeft me nooit gedwongen om vlees te eten. Ze overleed in 2014, we hadden een hechte band. Het was mijn eerste ervaring met de dood van een dierbaar persoon.

Het jampotje doet me aan haar denken; jam maken was een van de dingen die we vaak samen deden. Tegenwoordig doe ik dat met mijn vader als ik naar huis ga. De woorden ‘No more bad days’ vormen de titel van een nummer van This Wild Life, mijn favoriete band. In 2015 heb ik ze in Liverpool ontmoet na een optreden. Ze hebben toen de songtitel op een papiertje geschreven en exact in dit handschrift heb ik het laten tatoeëren. Mijn oma hielp me vroeger door de bad days: toen ik klein was tilde ze me op als ik op de grond viel en steunde me erg toen ik ging verhuizen om naar de universiteit te gaan. Ik luister het nummer nog regelmatig.

Het duurde drie uur om hem in te kleuren. Ik heb altijd tattoos gewild, maar vroeger durfde ik niet omdat ik niet wist wat voor werk ik wilde doen. Nu weet ik dat ik na de universiteit de muziekindustrie in wil; daar is het helemaal geen punt. Tattoos worden steeds gangbaarder. Al mijn vrienden hebben ze, zelfs diegenen die vroeger zeiden dat ze er geen wilden.”

Dit is een rubriek waarin medewerkers en studenten worden geïnterviewd over hun tattoo.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)