Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Nomofobie

Nomofobie

Medewerkerscolumn

Ik staar ernaar als ik op het toilet zit, en ik voel me naakt als ik hem niet draag. Herken je dat? De hele dag door signalen vanuit je genitaal gebied, hinderlijk en toch zo verslavend. Denk nu niet dat ik zonder ondergoed op de uni of in de huisartsenpraktijk rondloop. Ik heb het over het verlengde van ons aller lichaam: de smartphone.

Deze week stond ik op station Amsterdam Amstel te wachten op de intercity en ik heb op het perron 51 mensen geteld die met hun telefoon in hun hand stonden. Slechts vier mensen deden iets anders, van wie er twee zowaar in gesprek waren met elkaar! Misschien was hun batterij leeg…

Ik zal eerlijk bekennen dat ik terugrij als ik mijn iPhone niet bij me heb. De zweem van controleverlies is ongekend zonder mobiel. Ik heb hem natuurlijk wel nodig voor mijn werk. Nee hoor, ik keer ook om op niet-werkdagen. Daar is tien jaar geleden al een term voor bedacht, in de tijd dat de iPhone 3 nog lekker in de hand lag. Nomophobia heet het: no mobile phone phobia.

Nu is fobie wellicht een groot woord, maar een angst is het zeker voor velen, en een obsessie ook. En onze mobiele vriendjes geven ook medische klachten. Door het voortdurende getuur op schermpjes krijgen jonge mensen al nek- en schouderklachten. We zien ook steeds meer slaapproblemen onder jong en oud doordat het schermlicht onze biologische klok een dreuntje geeft. Om nog maar niet te spreken over WhatsApp-vingers en Angry Bird-peesontstekingen.

Toch is het grootste probleem wat op het perron zichtbaar was: mensen praten niet meer met elkaar. Als ik terugkom van visites rijden loop ik langs de wachtruimte van de logopediste in ons centrum. Negen van de tien keer zitten daar ouders met hun kind te wachten, zwijgend en kijkend op hun telefoon. Het voorleesboek Vos en Haas ligt onaangeroerd op de kast. Het kind mag daarna een half uurtje met de logopedist spraakoefeningen doen. Het is om sprakeloos van te worden.

Ik hoop van nomofoob toch meer te transformeren naar no-more-phone. De telefoon vaker wegleggen, uitzetten of gewoon alléén nog maar op het toilet te bekijken. Het zal lastig zijn, maar er is vast een app voor.

Jochen Cals, universitair docent aan de vakgroep huisartsgeneeskunde en huisarts in Sittard

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)