Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Roze dingen

Roze dingen

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Sinds kort maak ik foto’s van roze dingen. Tot nu toe heb ik al een vergeten po op een parkeerterrein, een keukensponsje naast het bejaardentehuis en een hoopje vuilniszakken op een Brusselse stoep. Zulke mooie of bijzondere foto’s zijn het niet, maar hoe langer ik zoek naar roze objecten, hoe meer ik ze begin te waarderen. Zoveel roze is er namelijk niet in de wereld, ben ik achter gekomen. De kleur is zeldzaam. Vluchtig, zoals de bloesem in de lente. Overgewaardeerd door de meeste kleine meisjes en ondergewaardeerd door de meeste kleine jongens.

Andere kleuren zijn er genoeg. Grijs kleurt de stoeptegels onder mijn voeten op weg naar huis, de haren van hen die hun ouderdom niet verstoppen en de lucht op een sombere dag als vandaag. Groen kleurt de bladeren aan de bomen, de knopjes aan onze rozenstruik en de nette tuintjes in de buurt. Zelfs de opwarming van de aarde kan de overdaad aan groen niet tegengaan. Nog niet tenminste.

Toen ik klein was haatte ik roze, in elke mogelijke tint. Niet omdat ik het nou zo’n lelijke kleur vond, maar meer omdat het zo’n duidelijke betekenis had. Roze was voor meisjes die van barbies hielden en naar Disneyfilms keken. Ik  wilde juist stoer zijn en voetballen, dus daar past roze niet bij.

Mijn mening veranderde toen mijn buurjongen met wie ik vaak een balletje trapte opeens met een roze shirt op het voetbalplein verscheen. Het shirt had lichtroze mouwen, een donkerroze kraagje en een groot, rood hart in het midden. Verbaasd nam ik zijn kledingkeuze voor die dag in mij op. “Waarom draag je dat?” vroeg ik fronsend. “Dat is toch een meisjeskleur?” “Nee hoor,” antwoordde hij vrolijk, “want ik ben een jongen en ik draag het nu toch?”

Sindsdien is mijn aversie geleidelijk verdwenen en ben ik inmiddels onafscheidelijk van mijn roze stabilopen. Notities die met deze pen zijn opgeschreven hebben iets liefs en luchtigs, alsof het allemaal niet zo belangrijk hoeft te zijn. Roze is nu ook de kleur van mijn dekbedovertrek en van de kimono aan mijn muur, en terwijl ik mijn zonnebloem verpot waarbij de aarde onder roze gelakte nagels blijft zitten bedenk ik tevreden dat het leven best wat extra roze kan gebruiken. Zeker op zo’n grijze dag als vandaag.

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)