Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Afraden

Afraden

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

“Ik weet niet wat ik met je aan moet, Cato, want eigenlijk kan je nog helemaal niks.” Dit zei ze niet, maar ik hoorde het wel. Ik had een familielid gevraagd of ze mij zou kunnen helpen met het vinden van een stageplek, het liefst iets binnen de (forensische) psychologie. Ze fronste, wat ze nooit deed, terwijl ze met een hand door het haar van haar oudste dochtertje ging. “Je moet wel beseffen dat de mensen die jij voor je neus gaat krijgen niet geholpen willen worden. Een collega van mij, ook forensisch psycholoog, krijgt regelmatig spullen naar zijn hoofd gesmeten door patiënten.” Ik probeerde me dit voor te stellen, en hoe ik zou reageren in zo’n situatie. Ik ga conflicten het liefst zoveel mogelijk uit de weg en heb nog nooit direct te maken gehad met fysiek geweld. Eén keer kreeg ik een trap in mijn rug omdat ik een basisschoolvriendinnetje boos had gemaakt. Ik was er nog weken naar van, ondanks dat het nauwelijks pijn had gedaan. Zelfs met mijn eerste vriendje maakte ik nooit ruzie, en mijn broer en ik losten conflicten ook altijd op zonder geweld. Wij maakten elkaar mentaal dan weer helemaal gek, maar dat is dan weer een ander verhaal.

Natuurlijk begreep ik wel dat mijn familielid het beste met mij voor had. Ze wilde me gewoon waarschuwen, de naïeve waan waarin ik als bachelorstudente verkeerde vroegtijdig doorbreken door mij, als ervaringsdeskundige, mee te delen dat mijn toekomstige baan niet zo rooskleurig zou zijn als ik me nu misschien voorstelde. Toch kon ik haar woorden alleen maar aanhoren als kritiek. “Het zal lastig worden om je bij iemand aan te bevelen Cato, want je hebt nog niet eens een diploma.” Ze voegde er nog aan toe dat ze desalniettemin haar best voor mij ging doen, maar dit hoorde ik ook al niet meer. Hoe kon het nou dat ik nooit aan de nadelen van mijn droombaan had gedacht? Ik heb de zin ‘ik word gevangenispsycholoog’ al minstens twintig keer over mijn tong laten rollen, en toch besefte ik nú pas dat dit misschien wel het minst geschikte plan is voor iemand zoals ik. Iemand met een passie voor de rare kanten van de mens, maar ook iemand met een doodsangst voor conflicten en een onvermogen om met kritiek om te gaan.

Of iemand die hier gewoon nog aan moet wennen?

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)