Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De feedback was dat mijn accent ‘te ghetto’ was.”

“De feedback was dat mijn accent ‘te ghetto’ was.” “De feedback was dat mijn accent ‘te ghetto’ was.”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

UM Ink

De Britse Ridwan ‘Rid’ Babalola (24), masterstudent Economics, heeft op zijn ribben een tattoo van het woord ‘Free’.

“Toen ik in 2015 klaar was met mijn bachelor heb ik een tijd gewerkt als recruiter in London. Voordat ik daar begon, moest ik een aantal workshops volgen en kregen we feedback van de trainer op bijvoorbeeld onze interviewvaardigheden. Haar voornaamste opmerking was dat mijn accent ‘te ghetto’ was. Ik schrok van haar opmerking en wist niet wat ik moest zeggen. Hoe kan ik mijn accent veranderen? Zij schrok op haar beurt van mijn reactie, zag dat ze iets verkeerds had gezegd en bood haar excuses aan. In mijn groep zaten een Spaans meisje en een meisje dat plat Londons sprak. Beiden kregen ze geen enkele opmerking over hun accent. Ik denk niet dat dit racisme is, maar dat het voortkomt uit het hokjesdenken. ‘Ghetto’ is een van de vele associaties die men met ‘zwartheid’ maakt. Een ideale wereld is voor mij een wereld zonder dit soort ‘conceptdenken’.

Deze hokjesgeest heeft niet alleen maar negatieve kanten. Het is bijvoorbeeld al twee keer gebeurd dat ik in Maastricht tijdens het uitgaan door wildvreemde meisjes werd gevraagd of ik met ze op de foto wilde. Ik ben een van de weinige zwarte mannen in het Maastrichtse uitgaansleven; een en een is twee. Dat vind ik leuk, maar toch is het fout. Ik zou aandacht moeten krijgen om wie ik ben, niet omdat ik een zwarte man ben. Dit betekent niet dat ik niet zwart zou willen zijn, maar ik kan zo veel dingen noemen om mezelf te beschrijven voordat ik bij ‘zwart’ kom.

Als ‘zwartheid’ een hokje zou zijn waar iemand voor kiest, zoals supporters van een sportclub of leden van een politieke partij, zou het geen probleem zijn. Dat zegt over deze mensen dat ze van dezelfde club houden of een gemeenschappelijke politieke voorkeur hebben, maar huidskleur zegt helemaal niets over een mens. Ik ben geboren en getogen in het Verenigd Koninkrijk. Hoe kun je mij bijvoorbeeld vergelijken met een zwarte man uit Jamaica?

Lange tijd wist ik niet hoe ik hiermee om moest gaan. Totdat ik Beyond good and evil van Friedrich Nietzsche ging lezen en naar lezingen van Alan Watts en Frantz Fanon ging luisteren. Ik realiseerde me dat echte vrijheid loslaten is, niet te hoeven kiezen.  Daarom heb ik het woord ‘Free’ laten tatoeëren. Mijn advies voor mensen die in ‘zwartheid’ of andere hokjes worden geplaatst waarop ze zich niet hebben ‘geabonneerd’ is: laat het gaan, geloof erin dat deze groep je niet definieert en maak jezelf los van stereotypen. De tattoo herinnert me hieraan op momenten dat ik me gevangen voel in een hokje. Om positief te blijven en erop te vertrouwen dat mensen naar de persoon ‘Rid’ kijken, en niet eerst het concept ‘zwartheid’ zien.”

Dit is een rubriek waarin medewerkers en studenten worden geïnterviewd over hun tattoo.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)