Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Onafhankelijk Watjesdispuut

Onafhankelijk Watjesdispuut

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Even een update voor de collega’s in alle andere UM-gebouwen dan de Berg. U weet het waarschijnlijk niet maar ik verzeker u, het is een wonder, nee, een godswonder, dat er bij tijd en wijle nog iets uit onze ambtelijke handen komt. Dat we nog zelfdragende notities produceren terwijl wijzelf niet eens meer gedragen worden door onze vloeren. Want die worden uitgeboord, opengedrild, weggekapt. Wij worden massaal opgehokt, ingekwartierd bij collega’s die ons liever zien komen dan gaan; het beeld van een overvolle gevangenis in Bangkok waar de maximale bezetting per cel al lang een illusie is. En dat alles ten behoeve van nieuwe kantoortuinen en relaxruimtes en o ja, om de immer uitdijende en inmiddels toch wel driehonderdkoppige afdeling marketing & communicatie te accommoderen. Zo noemen we dat in ons turbotaaltje, neem me niet kwalijk. Die relaxruimtes, dat kan ik u verzekeren, daar gaan we in de toekomst driftig gebruik van maken. Het kost jaren om de ophokstress uit onze veren te krijgen. En met ‘we’ bedoel ik: de hardwerkende Bergambtenaar. Niet ons Hoge College. Die mogen er niet in. Die laten we niet toe. Die relaxen zich sowieso al suf op intercontinentale vluchten, ritjes op de achterbank bij vaste chauffeur Theo of gewoon op hun ruim bemeten kamers want wie er ook wordt opgehokt, géén Germanicus, géén heer Boss, géén mevr. Lichtschicht. Dus niemand die het merkt als er daar even een uiltje wordt geknapt, onder medeplichtigheid van strenge secretariaten die het trouwens ook wel weer prettig vinden als er even géén bevelen uit de aanpalende ruimtes worden getoeterd.

Dit allemaal als inleiding op het volgende: om de dagelijkse kameroverbevolking te ontlopen werk ik nu graag in de avonduren. Maar ja, dan moet je je niet verstappen in zo’n onverlichte openliggende gang. Dan moet je niet een verdwaald stuk hout tegen je achterhoofd krijgen. Dat gebeurde mij dus allemaal wèl, waarna ik met gezwinde spoed door de snel opgetrommelde mevr. B. naar de huisartsenpost ben gebracht. Alwaar ik in de wachtkamer met mijn neus in de boter viel: een gezellig samenzijn van een paar van onze studenten met wat autochtonen. Student en Stad pal voor onze ogen. Het waren drie jongens, heren noemen ze zichzelf, van het Onafhankelijk Heerendispuut Chic Sat. Een van hen was die avond door iemand op z’n neus geslagen. Niet leuk hoor, zoiets. De jongeman belde in de wachtkamer met zijn moeder. Daarbij moest hij huilen. Dat werd een zeer gebruinde autochtone dame even te veel. Zo’n grote kerel, uithuilen bij zijn moeder! Te midden van patiënten met èchte problemen! En die andere jongens ook maar brallen. Dus ze zegt er wat van, in het Maastrichts. Of hij niet even ergens anders kan bellen, ze heeft er last van. Wat zegt die jongen? Natuurlijk mevrouw, sorry, ik liet me even gaan? Haha, welnee. Een van zijn vrienden neemt het voor hem op. “Hij moet bellen, bemoei je er niet mee”, zegt hij tegen de vrouw. Dat vindt zij omgekeerd ook: “Jij moet je kop houden”, zegt ze. Hij: “Jij moet je kop houden.” Zij: “Mongool.” Hij: “Jij bent zelf een mongool.” Zij: “Ik wacht je straks buiten op.” Waarop de Chic Sat boy naar de verpleging loopt en vraagt om bewaking omdat “zij hem wil opwachten”. De verpleegster dirigeert de heren naar een wat afgelegener plekje in de ruim bemeten wachtkamer. Als de jongeman eindelijk wordt binnengeroepen bij de huisarts vertelt hij dat hij “is mishandeld”. De vrouw verslikt zich bijna.

Ik heb het Onafhankelijke Watjesdispuut maar even gegoogeld. In 1991 opgericht. “Al snel toonden de Heeren Leden zich zeer bekwaam in het drinken van bier en het verleiden van de dames. Een charmant voorkomen, uitdagende danspasjes en een gezellige babbel werden wapens in de strijd.”

Aha, dus dàt heb ik gezien.

Albert Bergbroeder

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)