Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Papa, later word ik brandweerman

Papa, later word ik brandweerman

Film: Only the Brave

Verhaal: Eric Marsh (Josh Brolin), hoofd van het Prescott Fire Department, moet knarsetandend toezien hoe hij en zijn mannen bij elke bosbrand aan de kant worden geschoven door de hoger opgeleide brandweerteams die bekend staan als Hotshots. De enige oplossing: zelf een Hotshot-team worden. Dat lukt, en dan  moeten ze zich bewijzen bij de immense bosbrand bij Yarnell Hill.

Om laaiend enthousiast over te zijn.

  • Only the Brave houdt de aandacht van de kijker voortdurend vast en dat komt mede door het prettige tempo.
  • Op momenten is de film ronduit spannend. Zeker als regisseur Joseph Kosinski de verwoestende werking van een bosbrand laat zien. Beeld en geluid razen dan met een verzengende kracht over je heen en dat levert indrukwekkende cinema op.
  • Ondanks de aandacht voor het thuisfront en relaties gaat Only the Brave vooral over een mannenwereld waar stoerheid, lompe humor en kameraadschap tellen. Het is een gemeenschap die haar eigenwaarde haalt uit zelf opgestelde erecodes en trots is op het vak. Wat dat betreft zou Only the Brave naadloos passen in het oeuvre van regisseur Howard Hawks.

Een nachtkaars op een laag pitje.

  • De film gaat geen prijzen winnen voor originaliteit.
  • Soms schijnen de constructies iets te veel door in het verhaal.
  • Een onsje minder testosteron mag wel.
  • Only the Brave schetst een geïdealiseerde wereld waar opoffering en gemeenschapszin vaste waarden zijn; een kleinsteedse gemeenschap in Arizona doet dienst als utopisch voorbeeld voor de rest van de USA.

Slotoordeel: Only the Brave toont wat acteurs kunnen betekenen voor een film. Niet alle karakters zijn even goed uitgewerkt maar door het fantastische acteerwerk van iedereen en in het bijzonder van Josh Brolin, Jennifer Connelly en Miles Feller zijn de personages zeer geloofwaardig. Sommige scènes bijten zich vast in het geheugen, zoals de bosbrand bij Yarnell Hill of de vrouwen die in de gymzaal wachten op de terugkomst van hun brandweermannen. Nee, misschien niet allemaal even vernieuwend maar op momenten wel meeslepend. En zelfs ontroerend, omdat de pijn en het verlies evengoed worden getoond.

Jan Salden, docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)