Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Staartjesfase

Staartjesfase

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Lieve Wammes, laatst kruisten onze paden, heel vluchtig, buiten de bekende grenzen van ons emailcontact. Toen ik je groette keek je verward mijn kant op, en ik kreeg een vluchtige ‘hoi’ terug. Prima dacht ik, zo begroeten collega’s elkaar blijkbaar in het dagelijks leven. Echter (“Cato, wil je nooit meer het woord ‘echter’ gebruiken”), toen ik eenmaal op school (“Cato, waarom schrijf je nooit ‘universiteit’, je zit toch niet meer op de middelbare”) achter mijn laptop zat, had ik een berichtje van jou in mijn mailbox. Je bood je welgemeende excuses aan voor het moment van net, en schreef dat je me niet meteen herkend had “met dat haar”. “Ik zit nog in de staartjesfase, erg hè?”

In plaats van terug te schijven “geeft niet!”, haakte ik in op dat woord staartjesfase. Want Wammes, je snapte toch wel dat ik als al-lang-geen-kind-meer nooit stáártjes (meervoud) heb gedragen in de afgelopen jaren?! Een puberaal gevoel borrelde op, wat wel vaker gebeurt als ik met jou mijn columns bespreek, en ik was zo vastbesloten om jou te vertellen dat je fout zat, dat de buitenwereld even niet bestond. Na wat elektronisch gediscussieer over de essentie van mijn kapsel lieten we het maar rusten. “Het wordt bijna ontologie... I rest my case” schreef jij, en nadat ik de betekenis van het woord ‘ontologie’ had opgezocht liet ik het ook maar liggen.

Ik ga deze nietige discussies missen. Op de een of andere manier wekt jouw commentaar een soort rebellie op, alsof ik iets te bewijzen heb. Het wakkert bij mij een perfectionisme aan waarvan ik stiekem wel wist dat het er zat, maar waar ik sinds mijn middelbare schooltijd niet meer zoveel aandacht aan had geschonken. Dankjewel dat je mij de ruimte gaf om een eigen manier van schrijven te ontwikkelen, eentje die (naar mijn mening) af en toe iets te oppervlakkig, en dan weer iets te diepgaand kan zijn. Dankjewel voor de vrijheid die je geeft om columns te publiceren waar ik trots op kan zijn. Dankjewel dat je me laat streven naar perfectie, maar tegelijkertijd niet mijn eigenheid ontkent.

Dan nog, zoals beloofd, hier wat activiteiten waar een gepensioneerde zich zoal mee bezig kan houden: paardrijden, papier-machéën, een groentetuin beginnen, fietsen, een boek schrijven (ik zal de eerste zijn die ‘m leest) of anders een cursus Turks koken.

Hou je me op de hoogte?

Liefs, Cato

Deze column is verschenen in een papieren special ter gelegenheid van het afscheid van onze senior redacteur Wammes Bos.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)