Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Veel UM-geld op de bank

MAASTRICHT. Financieel gaat het goed met de Universiteit Maastricht. Soms lijkt het wel te goed. Studenten in de universiteitsraad dringen erop aan dat er meer geld wordt uitgegeven.

In plaats van het begrote tekort over 2017 van bijna 9 miljoen, is het resultaat op 9 miljoen positief uitgekomen. Dat ligt vooral aan Den Haag: de bijdragen vanuit het ministerie van Onderwijs (OCW) vallen op basis van nieuwe berekeningen hoger uit.

Niet dat de UM geen problemen zou kennen, maar dat zijn voor een deel luxeproblemen. Zo nemen medewerkers, vooral de wetenschappers, nog altijd te weinig vakantiedagen op; daarover klaagt het college van bestuur al langer. De moeilijkheid is namelijk dat het equivalent in geld van die verlofdagen apart gezet moet worden, als schuld. Dat bedrag beloopt nu 18 miljoen. Daar kan de UM niets mee, het is “beklemd vermogen”, zegt de directeur financiën Ruud Bollen. Men zint nu op maatregelen die het probleem kunnen verhelpen, of op zijn minst verzachten. Zoals het geheel afschaffen van het systeem van verlofdagen voor het wp, die in plaats daarvan afspraken maken over hun taken.

Opvallend is vooral het grote bedrag dat de UM op de bank heeft staan: op 31 december was dat 96 miljoen. “Het staat op de bank omdat we van de overheid niet risicodragend mogen beleggen”, legt Bollen uit. Met een rente van nul procent is dat niet gunstig. Maar omdat er de komende jaren flinke investeringen in huisvesting (Tapijn, proefdierencentrum BMC, labgebouw, datacenter) zitten aan te komen is deze spaarpot ook weer voordelig. Bollen in de universiteitsraad: “Daar hoeven we waarschijnlijk niets voor te lenen.”

De solvabiliteit, het eigen vermogen gedeeld door het totale vermogen, bedraagt 59 procent. Daarmee zit de UM op de grens, van OCW mogen universiteiten een solvabiliteit tussen de 20 en 60 procent hebben. Nick Bos, vicevoorzitter van het college van bestuur beaamde tegenover een U-raadscommissie dat deze situatie politiek gevoelig ligt: “De universiteiten zijn vragende partij in Den Haag maar tegelijkertijd barsten ze van het geld.” Maar ook hier geldt dat het percentage “keihard omlaag gaat” als de bouwinvesteringen eenmaal op gang komen, zei hij.

Studenten in de universiteitsraad vroegen zich niettemin af of de UM gewoon niet wat vaker de knip open zou moeten trekken; een iets agressiever uitgavenbeleid, iets meer risico nemen misschien? Bos gaf toe dat het college en de faculteiten allicht wat “overdreven voorzichtig” zijn. Daar staat tegenover dat de begroting niet gemakkelijk is te sturen: “Er is altijd een verschil tussen wat je begroot en de werkelijke uitgaven. We zijn niet 100 procent in control daar. Dat kan alleen als we van alle eenheden maandelijks de gegevens opvragen. Dat betekent meer bureaucratie en dat willen we niet.”

Bovendien zijn ook de geldstromen niet altijd voorspelbaar. OCW stelt de berekeningen vaak tussentijds bij. Deze keer kwam er 10 miljoen extra van het rijk, dat was een aangename verrassing. Bos: “We hebben ook jaren dat er meer studenten komen maar niet meer geld.” Verder viel de derde geldstroom (contractonderzoek) hoger uit, de tweede (via onderzoeksfinanciers als NWO) juist weer lager.

Maar het college ziet het probleem en heeft, zegt Bos, “voor dit jaar, 2018, al iets stoutmoediger begroot, iets meer risico genomen. Maar het blijft oppassen, dingen kunnen tegenvallen.”

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)