Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Komende zondag doe ik mee aan de triatlon in Heilbronn”

“Komende zondag doe ik mee aan de triatlon in Heilbronn”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Annelies Renders (Pretoria, Zuid-Afrika, 1979)/ universitair docent Financial Accounting/ getrouwd met Koen, samen drie kinderen: Sibe (11), Tindra (10) en Thor (6)/ woont in Aarschot, België

Hoe laat gaat de wekker? Om kwart over zes. We ontbijten elke dag met het hele gezin. Daarna smeer ik nog boterhammen voor de kinderen en mezelf. Als mijn man om twintig over zeven naar zijn werk gaat, ruim ik nog even op. Drie dagen per week vertrek ik rond acht uur naar Maastricht. De kinderen gaan zo’n tien minuutjes later zelfstandig naar school.

Wanneer was je voor het laatst ontroerd? Toen ik hoorde dat ik de Vidi had gewonnen. Of ja, hoorde… Je krijgt een mailtje met een bijlage. In die brief stond dat mijn aanvraag gehonoreerd was. Ik kon het niet geloven; ik heb het een paar keer moeten lezen. Ik ben de eerste in accounting in heel Nederland die een Vidi-beurs krijgt. Ik heb direct mijn man gebeld. In de avond hebben we samen een flesje champagne opengetrokken. Ik heb veel leuke felicitaties gekregen, ook van mensen buiten de UM; mijn promotor in Leuven bijvoorbeeld. De secretaresses van de afdeling hebben mijn deur versierd met ballonnen.
Ik ga onderzoek doen naar accountingregels - in vaktermen: standaarden - in de financieringswereld. Vlak voor de bankencrisis verkochten veel banken nieuwe en zeer risicovolle financiële instrumenten. Daar waren geen goede regels over, - die lopen altijd ietsje achter - waardoor het moeilijk was om de risico’s van deze producten weer te geven. Ik wil onderzoeken hoe dit soort regelgeving verbeterd kan worden.

Aanschuiven of zelf koken? Zelf koken, maar als je vaak zelf kookt, is het ook wel eens lekker om aan te schuiven. Er wordt elke dag gekookt; mijn man en ik wisselen dat af. Onze boodschappen halen we via ‘Boeren en Buren’. Dat houdt in dat we alleen maar groenten, fruit, vlees en vis van boeren uit de buurt eten. Die bestellen we online en een keer per week halen we ze op zodat we de boeren een beetje leren kennen. Dat betekent dat we heel seizoensgebonden eten.

Ik heb helaas nooit tijd om… een goede film te kijken. Vroeger was ik enorm fan van Star Wars, maar ik heb het laatste deel nog steeds niet gezien. Ook The Lord of the Rings zou ik nog wel eens willen kijken. Waar ik wel veel tijd voor heb is sporten. Mijn man en ik doen aan triatlon: ik een kwart (1km zwemmen, 40km fietsen, 10km hardlopen) en mijn man een halve. We gaan samen twee keer per week zwemmen en ik train zelf nog twee keer per week voor het hardlopen en fiets wekelijks 70km. We hebben alleen een babysit nodig tijdens het zwemmen. Komende zondag doe ik mee aan de triatlon in Heilbronn.

Studenten van vandaag zijn… mondig; in Nederland, maar ook in België. Ze weten wat ze willen en als ze het ergens niet mee eens zijn, laten ze het weten. Wij waren vroeger veel passiever. Als de prof iets zei dan was dat zo en dan lieten we het erbij. Tegenwoordig stellen studenten meer vragen. Ik vind dat wel een goede ontwikkeling; dat geeft aan dat ze meer geëngageerd zijn. Ik probeer mijn kinderen ook zo op te voeden dat ze kritiek durven uiten, maar dat zit geloof ik tegenwoordig ook veel meer in het basis- en middelbaar onderwijs.

Wat vind je het moeilijkste aan de liefde? Poeh, moeilijk. Ik denk overeenkomen over de opvoeding van de kinderen. Je kunt niet alles op voorhand bespreken en het ligt natuurlijk ook aan het kind. We voeden onze kinderen zo op dat ze een grote zelfstandigheid ontwikkelen. Veel ouders in de buurt vinden het bijvoorbeeld raar dat wij onze kinderen alleen naar school laten fietsen. Natuurlijk is het veiliger om ze met de auto voor de schoolpoort af te zetten, maar daarmee kweek je geen zelfstandigheid. Als mijn kinderen uiteindelijk naar het middelbaar gaan, maak ik me waarschijnlijk minder zorgen dan andere ouders. Koen en ik heb wel eens discussie over het huiswerk. Ik ben meer van mening dat ze zelf verantwoordelijkheid moeten nemen voor het huiswerk, hij is voorstander van meer controle. We laten het ze in eerste instantie zelf proberen, daarna kijken we in de agenda of ze wel alles hebben gedaan. Een gulden middenweg.

Waar word je liever niet aan herinnerd? Mijn man heeft vier jaar geleden een verkeersongeluk gehad. Hij reed met zijn fiets tegen de zijkant van een bestelbusje op een weg waar negentig gereden wordt. Koen had voorrang moeten geven. Zonder helm was hij er niet meer geweest. Hij is op de grond geklapt en een kwartier buiten westen geweest. De banden in zijn rechter schouder waren gescheurd, dus hij moest worden geopereerd en daarna in een mitella. Zijn linker duim was uit de kom en moest in het gips, hij kon helemaal niets. Ik zat een paar maanden met een extra baby thuis. Na een paar weken kon hij met links een lepel vasthouden. Het enige dat hij eraan over heeft gehouden is dat hij rechts nu voorrang geeft, haha.

Belangrijkste bezit. Mijn letterbak: een houten doos met allemaal vakjes waar drukkerijen vroeger letters en cijfers in sorteerden. Ik heb hem gekregen toen ik heel klein was en elke keer als we op vakantie gingen, kochten we iets kleins wat erin paste. Bijvoorbeeld een potje met grond uit Zuid-Afrika. Ik ben daar geboren en was drie toen we terug naar België gingen; de apartheid werd een steeds groter issue en het werd er minder veilig. Toen ik zeventien was, gingen we er terug met vakantie. Het was heel impressionant om er terug te zijn. De sfeer, oude vrienden van mijn ouders en alle dieren die daar vrij in de natuur rondlopen…

Welk nieuws heeft je recent bang of boos gemaakt? Een van mijn beste studievriendinnen kreeg vorig jaar borstkanker. Ze is meter van onze jongste, dus we zien elkaar regelmatig. Ze heeft een bepaald gen dat zorgt voor agressieve kanker. Voorlopig gaat het goed, ze slikt zware hormonale pillen. Zo’n nieuws plaatst alles in perspectief. Echt belangrijk in het leven is gelukkig zijn. En het geluk van mijn kinderen. Het is cliché, maar waar. Wat ik ervan zou vinden als een van mijn jongens later met een man thuis komt? Of helemaal onder de tattoos? Dat soort dingen maakt me echt niets uit.

Ik bedank mijn ouders omdat ze mij en mijn twee zussen altijd aangemoedigd hebben om grenzen te verleggen. Waarschijnlijk was ik zonder mijn vader nooit aan mijn doctoraat begonnen. Mijn vader zag hoe graag ik mijn masterscriptie schreef en stimuleerde me om een PhD te gaan doen. Ook reden mijn ouders in de weekenden het hele land met ons door voor zwemwedstrijden. Ik ben ooit vierde geworden op de Belgische kampioenschappen. Als ik één honderdste sneller was geweest, had ik brons gehad.

Ik ga het huis niet uit zonder: de deur achter me toe te trekken. Ik heb hem al een paar keer wagenwijd open laten staan, gelukkig zit onze deur aan de zijkant van het huis. Er is nooit iets gestolen. Waarschijnlijk hebben dieven gedacht dat er iemand thuis was, eigenlijk wel een goede truc, haha. Tegenwoordig trek ik hem dus altijd goed achter me dicht. Al vergat ik laatst de auto af te sluiten. Altijd iets. Je zet toch niet mijn adres bij het stuk hè?

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)