Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Onmisbaar voor handbalclub Manos: Felix Dübbers

Onmisbaar voor handbalclub Manos: Felix Dübbers

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Hij is 1.98 lang en weegt (hoopt hij) niet meer dan 95 kilo. Hij heeft aan atletiek gedaan, een tijdje badminton gespeeld, zelfs voetbal geprobeerd, maar dat was het allemaal niet. Pas toen Felix Dübbers (21, uit Bad Ems) als veertienjarige het handbalveld opliep, was hij verkocht. “Magic”, noemt hij de combinatie van snelheid, techniek, kracht en niet te vergeten het lichamelijk contact. En ja, de kritiek op handbal kent hij. Het spelletje zou keihard en gemeen zijn. Onzin, klinkt het op deze maandagmiddag in sporthal Randwijck, een uur voor de Manos-training begint. “Handbal is hard, het is ruig, maar het is een faire hardheid. Je weet als speler precies wat je mag en niet mag”, vindt het nieuwe volledig Duitstalige bestuur (voertaal Engels) van de Maastrichtse Studentenhandbalvereniging Manos waar Dübbers de voorzitter van is. “Het is een stuk eerlijker dan voetbal”, daar worden vuile spelletjes gespeeld.

Dübbers, daar doen zijn kompanen niet moeilijk over, is een van de beste handballers die Manos op dit moment rijk is. Zijn schot is snoeihard, het spelinzicht van deze linkeropbouwer is groot. Hij is sociaal en wil altijd winnen. Hij speelt thuis in Bad Ems nog met het eerste team in de competitie, hier in Maastricht traint hij drie keer in de week en zijn er toernooien en vriendschappelijke wedstrijden.

Handbal hat sein Herz”, grinnikt de secretaris van Manos. Het gaat zelfs zover dat zijn sport voor het meisje gaat, lacht ze. “Is zijn vriendin over uit Duitsland, vraag ik: dan kom je zeker niet trainen? Jawel hoor, zegt Felix dan, ze kan wel even wachten.” Dübbers hoort het rustig aan. Zijn liefje zit voor twee maanden aan de andere kant van de wereld. Brede grijns: “Ze leest dit toch niet.”

Hij is een goede organisator, heel gemotiveerd en kan als geen ander ook de rest motiveren, weten ze bij Manos. “Ik zou willen dat ik net zo gepassioneerd voor mijn studie was als voor handbal”, verzucht hij. “Ik vind mijn studie echt leuk, maar het geeft niet dezelfde voldoening als mijn sport. Handbal domineert mijn sociale leven. We gaan samen bowlen, hebben mannen- en vrouwenavonden,  straks gaan we na de training spare-ribs eten.”

Enig minpuntje: hij houdt van slapen en komt dus tijdens Manosweekendjes maar moeilijk zijn bed uit. Laatst was het 18.00 uur, grinnikt het bestuur. Klopt, zegt Dübbers, maar dat kwam door een gruwelijke kater. Drank valt niet altijd goed.

 

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)