Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ruige poppenseks

Ruige poppenseks

Film: The Happytime Murders

Verhaal: In een wereld waarin mensen en poppen (beschouwd als tweederangs burgers) naast elkaar leven, verdient puppet Phil Phillips (Bill Baretta) zijn geld als privédetective. De stad wordt opgeschrikt door moorden op puppets.  De laatste tijd lijken die moorden gericht op leden van de televisie-serie ‘The Happytime gang’, waar ook Phil’s broer en voormalige liefde deel van uitmaken. Phil wordt gekoppeld aan de menselijke politieagent Connie Edwards (Melissa McCarthy), die deze samenwerking in eerste instantie niet ziet zitten.

Je bent nooit te oud voor poppen.

  • The Happytime Murders, afkomstig van de makers van de Muppets, is een van de weinige poppen- of animatiefilms, waar jongeren onder de zestien niet binnen komen.
  • De film fraai speelt fraai met het idioom van de film noir. Zo is er de cynische hard-boiled detective, de eeuwige femme fatale (in de hoedanigheid van de puppet Sandra White - Dorien Davies) en de loyale secretaresse Bubbles (een voortreffelijke rol van Maya Rudolph). En zoals altijd in film noir: niets is wat het lijkt.
  • Niemand kijkt vreemd op van de prettige mengeling van poppen en mensen. De vanzelfsprekendheid van deze afwijking geeft een groot gevoel van vrijheid.
  • Melissa McCarthy kan dit soort rollen goed dragen.

Er is een grens aan hoeveel onderbroekenlol een mens kan verdragen.

  • The Happytime Murders zet wel erg nadrukkelijk in op seks. Zo hebben de puppets Phil en Sandra seks met elkaar, die eindigt met een niet aflatende ejaculatie (ja, u leest het goed). Je gaat meteen aan je eigen mannelijkheid twijfelen.
  • Ik probeer nog steeds een scène van mijn netvlies te krijgen, waarin een koe wordt bevredigd door een octopus (tevergeefs).

Slotoordeel: De absurde toon van The Happytime Murders is aanvankelijk nog wel leuk maar gaandeweg nekt het hoge gehalte aan onderbroekenlol de film. Als kijker heb je het op een gegeven moment wel gehad met al die dubbelzinnigheden. Naarmate het verhaal vordert, verandert de absurditeit in platheid en eindigt een film die eerst nog veelbelovend leek, uiteindelijk teleurstellend.

Jan Salden, Jan Salden, docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)