Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Je staat ervan versteld hoe vaak kinderen geen bandjes om hebben”

“Je staat ervan versteld hoe vaak kinderen geen bandjes om hebben”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Werk aan de winkel: toezichthouder in het Geusseltbad

Teun Verhagen/ 19/ tweedejaars fiscaal recht/ werkt 18, 20 uur per week, in de zomermaanden meer/ verdient 10,34 euro per uur

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: nee, badmeester – zoals veel mensen zeggen, maar de officiële term is toezichthouder – Teun Verhagen heeft nog nooit het water in hoeven te springen om iemand te redden. “Ik heb wel een keer de lijn uitgegooid. Een jongetje sprong van de hoge duikplank. Eenmaal in het water bleef hij kopje onder gaan. Ik ben meteen de lijn gaan halen, zoiets gaat automatisch. Al doet iedere badmeester het anders: de een pakt de haak, de ander de lijn en een derde springt erin.”

Het is zondagochtend en het is nog rustig in het Geusseltbad. Verhagen opent de deur naar het recreatiegedeelte, pakt een paar gieters en vult ze met desinfecterend middel. “De vloer moet wel schoon blijven – dat hoort ook bij onze taken.” Zijn collega gaat ondertussen de muziek verzorgen. “Sinds een maandje hebben we Tunify – dat is een soort Spotify voor openbare ruimtes. Daarvoor speelden we altijd dezelfde nummers, vanwege auteursrecht. Nu passen we het aan: Kinderen voor Kinderen tijdens het familiezwemmen bijvoorbeeld.”

Het moeilijkste vindt Verhagen om ook na zes uur werken gefocust te blijven. “Zeker in het zorgbad, een kleine ruimte waar het water 33 graden is, of als de zon op het recreatiebad staat.” Ook een uitdaging is het pauzerooster. Dat is heel strak gepland – er moeten immers altijd genoeg badmeesters aan de kant staan. “Je kunt niet zomaar even weglopen. Als we een EHBO-geval hebben, ligt het hele rooster op z’n gat.”

De eerste ouders met kinderen zijn inmiddels het water ingedoken – niet letterlijk trouwens, dat mag pas bij 1.43 m diepte en hier is het water 1.40 m diep. Verhagen neemt z’n positie in tussen het pierenbadje en het zwembad, een voet op de rand. “Vanuit deze plek kan ik het bad grotendeels overzien, maar er zijn hier nogal wat dode hoeken, daarom zijn we ook altijd met z’n tweeën.” Hij spot ouders met een baby zonder bandjes. “Je staat ervan versteld hoe vaak dat gebeurt.” Het mag wel in het pierenbadje, maar niet in het echte zwembad. “Eigenlijk zou ik het ook in het pierenbad willen. Als wij net de andere kant opkijken kan een kind zo naar het diepe rennen en erin springen. Maar dat is het beleid hier.”

De ouders reikt hij een babyfloat aan – een zwemband met in het midden een zitje voor de baby. “Daar hebben we er een paar van. Gewone bandjes lenen we niet uit, als het druk is weten we niet meer wie ze geleend hebben.” De baby wordt meteen in de band gezet. “Mensen reageren heel verschillend. Sommigen begrijpen het meteen en zijn blij dat je ze erop wijst, anderen vinden het hun eigen zaak of hun kinderen al dan niet bandjes dragen.” Twijfelen de badmeesters of een kind een zwemdiploma heeft, dan houden ze het in de gaten. “Als je ziet hoe ze het water inspringen weet je of ze kunnen zwemmen. Zijn we niet zeker van onze zaak dan nemen we een testje af: even naar de overkant op en neer zwemmen.”

Hoe zie je eigenlijk of iemand verdrinkt? “Het kan op verschillende manieren. Soms gaat iemand steeds kopje onder, dan zie je het aan de paniek in de ogen. Oudere mensen zijn soms halverwege de baan opeens doodop. Iemand die kramp heeft, kan naar de bodem zakken. Of wat ook vaak gebeurt: een kind springt op een bepaalde manier in het water en dan zie je opeens twee bandjes drijven. Die zijn afgeschoten. En een babyfloat kantelt soms, als ouders even niet kijken.”

Ondanks een enkele moeilijke gast, vindt Verhagen het contact met mensen het leukste aan het werk. “Ik werk er nu ruim een jaar en leer steeds meer vaste bezoekers kennen.” Hij wijst op een vrouw die haar schoolslag aan het oefenen is. “Zij komt bijvoorbeeld iedere week, ze volgt ook de zwemlessen voor volwassenen en is heel gemotiveerd.”

Komt hijzelf eigenlijk nog weleens aan zwemmen toe? “Soms, vaak ben ik aan het werk in de uren van het baantjes trekken. En we mogen wel gratis zwemmen, maar niet er zomaar in duiken. Ook voor ons geldt dat er altijd iemand aan de kant moet staan.”

Dit is een wekelijkse rubriek over studentenbanen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)