Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Eigenlijk staan we middenin een groot vissenkerkhof”

“Eigenlijk staan we middenin een groot vissenkerkhof”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Gids in de Grotten Noord

Hannah Vleugels/ 23/ derdejaars Arts and Culture/ geeft gemiddeld drie rondleidingen per week/ verdient ruim 11 euro per uur

Een bel rinkelt op de Sint Pietersberg – het signaal dat de rondleidingen gaan beginnen. “Heeft u een kaartje voor de grotten? Dan kunt u zich bij die dames melden”, roept de kaartjesverkoper. Eén van de dames is Hannah Vleugels, die sinds mei rondleidingen geeft in de Grotten Noord. “Dat is waar je begint als gids voor Maastricht Marketing”, vertelt ze. “De informatie is redelijk behapbaar. Later kun je ook in het fort en de stad aan de slag.”

Alle gidsen krijgen een interne opleiding waarbij ze de geschiedenis van de grotten leren kennen en – niet onbelangrijk – de weg. “Daarnaast loop je veel met ervaren collega’s mee om te kijken hoe zij bijvoorbeeld iets vertellen of reageren als iemand niet luistert.”

Het einde van het seizoen nadert, maar toch is het druk deze zondag. Met 35 mensen zit de groep vol. Vleugels deelt lampen uit en geeft veiligheidsinstructies. “Als er iets met mij gebeurt, ten eerste, help me dan alsjeblieft, dat zou ik heel fijn vinden. En haal vervolgens dit gele kaartje uit mijn jaszak, daar staat op wat je moet doen.” Na nog een waarschuwing voor de mensen langer dan 1.65 om op hun hoofd te passen, loopt ze voorop de grotten in.

Of nou ja, de grotten? “Eigenlijk zijn dit geen grotten. Weet iemand waarom?” Een vrouw vooraan heeft het juiste antwoord: grotten zijn door de natuur gemaakt en deze tunnels zijn het werk van mensen. “Tien punten voor mevrouw.”

De tunnels bestaan uit mergel, een steensoort dat jarenlang hier werd gewonnen en waarmee veel gebouwen in het oude centrum van Maastricht zijn gebouwd. Mergel is een heel zachte en natte steen, pas wanneer het buiten in de zon droogt, wordt het hard. “Hier kun je een blok makkelijk uitzagen, maar het was toch zwaar werk. Zo’n blok woog een paar honderd kilo en de steenhouwers kregen er maar 11 cent voor. Tegenwoordig is er nog maar één bedrijf dat mergel wint en levert een veel kleiner blok 100 euro op.”

De zachtheid van de steen heeft er ook voor gezorgd dat veel mensen hun naam in de muren hebben gekerfd. Vleugels wijst op ene Roger die dat ook heeft gedaan. “In 1698, dus dat kunnen we wat meer waarderen.” Iemand uit de groep merkt op dat de graffiti van vandaag de dag vanzelf ook historisch wordt. “Klopt, en over 400 jaar zijn ze er vast blij mee”, reageert Vleugels opgeruimd. “Maar als ik het je zie doen, weet dat ik heel zware zaklamp heb.”

Bij een tekening van dinosaurussen – er zijn verschillende muurschilderingen verspreid over de gangen, gemaakt van houtskool, het enige materiaal dat aan de natte mergel blijft plakken – vertelt Vleugels hoe mergel ontstaat. “Maastricht was een tropische zee, 70 miljoen jaar geleden. Heel ondiep, maar 40 meter. Er was daardoor heel veel leven in die zee. Gingen de vissen dood dan zakte hun skelet naar de bodem. Door de druk van het water werden die botten samengeperst en dat is mergel. Eigenlijk staan we hier dus middenin een groot vissenkerkhof.”

Vervolgens is het tijd voor het spannendste deel van de rondleiding. Wie durft, gaat in het pikkedonker een stuk door een gang zonder zijpaden lopen. Vleugels laat alle deelnemers één hand aan de muur houden, loopt met alle lampen naar het einde van de gang en gaat om het hoekje staan. “Je ziet echt niets. Je ogen wennen er ook niet aan, er is geen enkel licht voor ze om mee te werken. Na een uur in deze duisternis weet je niet meer wat voor of achter, boven of beneden is.”

Na nog wat spannende verhalen over mensen die verdwaald raken in grotten (“Bij middelbare scholieren vertel ik die voordat ze in het donker gaan lopen, dan zijn ze brááf”) en Franse soldaten met explosieven zit de tour er alweer op. Wordt dat nou nooit saai, steeds hetzelfde verhaal? “De interactie maakt het iedere keer anders. Je weet nooit hoe mensen gaan reageren.”

Dit is een wekelijkse rubriek over studentenbanen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)