Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Gedoe over onderwijs

Gedoe over onderwijs

Medewerkerscolumn

Ooit schreef een prominente collega-columnist op deze plaats dat het academische onderwijs er flink op vooruitgegaan zou zijn. Maar resultaten van empirisch onderzoek presenteerde hij niet, zijn argumentatie rammelde, en mijn eigen ervaring wees in de tegenovergestelde richting. Daarom heb ik hem bij de enkels afgezaagd. Nee, niet fysiek in een consulaat van de UM, maar via een ingezonden stukje in Observant. Daarin was ik ook niet bijzonder zachtzinnig, maar de academische waarden en het onderwijs liggen me te na aan het hart om dit soort dingen zo maar te laten passeren. Zelf heb ik op deze plaats al eens betoogd dat het op de universiteit niet alleen om het verwerven van kennis, maar vooral om het aanleren van een wetenschappelijke grondhouding zou moeten gaan, en vervolgens de vrees uitgesproken dat we dat niet zo goed doen. Ikzelf heb die houding vooral nebenbei verworven. Als een inclusief goed, zoals filosofen dat noemen: niet in de vorm van een op zichzelf staand iets, maar als bijproduct van onderwijs over iets anders. Door het voorbeeld dat mijn leermeesters gaven, door hoe ze met ons, studenten, en met de stof omgingen, door de sfeer die er hing. Maar de moderne academische context is verbureaucratiseerd. Daarom uitte ik het akelige vermoeden dat onze studenten eerder een bureaucratische dan een wetenschappelijke grondhouding verwerven. Vervolgens sprak ik er met onze toenmalige decaan over. Uit de colleges sociale psychologie herinnerde ik me de F-schaal van Adorno. Zelf wijs ik mijn studenten, als het over Machiavelli gaat, als aardigheidje op de Mach IV test. Kunnen ze nagaan hoe Machiavellistisch ze zelf zijn. En dus zei ik tegen die decaan: er zal vast ook wel een soort van W-schaal zijn. Die zouden we op onze eerstejaars moeten loslaten en vlak bij hun afstuderen kijken of hun houding intussen wetenschappelijker geworden is. Dat vond hij zo’n wilde gedachte, dat hij er, in strijd met zijn naam, niets van wilde weten. Van de resultaten van zo’n meting kon alleen maar gedoe komen, en van gedoe hield deze decaan niet. Maar gedoe over de wetenschappelijke grondhouding van studenten lijkt me zeer gewenst. Dus: wie is daar nog meer in geïnteresseerd? Het EDLAB zegt u? Nee collega, even serieus. Wie kent een soort W-schaal? Kan iemand die eventueel ontwerpen? Wie wil meedoen met het afnemen van zo’n test? Met het verwerken van de resultaten? En mogen die in Observant gepubliceerd?  

Nico Baakman, universitair docent European Studies

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)