Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben 45 minuten lang niet zo populair”

“Ik ben 45 minuten lang niet zo populair”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Instructeur bij UM-sport

Tom Phillips/ 25/ komt uit Groot-Brittannië en leert Nederlands om aan de master geneeskunde te kunnen beginnen/ werkt gemiddeld 10 uur per week/ verdient zestien euro per uur

“Drie, twee, een, en go!”, “door blijven gaan, nog 15 seconden!”, “doorgaan, kom op!”, “we zijn bijna aan het eind van de eerste ronde!”. Tom Phillips, sportinstructeur bij UM-Sport, moedigt zijn groep 45 minuten lang aan. Hij houdt een oogje in het zeil in de gym, maar geeft ook diverse groepslessen, waaronder de omnia, en de circuittraining van vandaag. Bij beide volgen deelnemers een parcours met verschillende oefeningen waarmee alle grote spiergroepen en je uithoudingsvermogen het moeten ontgelden. “Het grote verschil is dat we bij de circuitlessen geen klimframe hebben en dus alleen maar steps (opstapjes), losse gewichten, en zware touwen gebruiken.”

“Probeer jezelf uit te dagen! Het is jouw workout!”

Al voordat Phillips bij UM-Sport ging werken, was hij er een bekend gezicht. Vroeger ging hij zo vaak naar de omnia dat hij ‘Tomnia’ genoemd werd. “Ik was op zoek naar een bijbaan en vroeg een beetje rond. Met mijn ervaring werd ik snel aangenomen. Ik vind het heerlijk, maar zelf meedoen vind ik leuker. Meestal ga ik voor of na mijn lessen zelf sporten.”

“Nog een rondje! Het is maar 45 seconden!”

Omstreeks vijf uur loopt Phillips binnen met een viertal papiertjes. Voordat hij ze verdeelt over de zaal zet hij de muziek aan. “Ik kan niet beginnen zonder muziek.” Er zijn vier sectoren: “Hier komt een gedeelte met kettlebell-oefeningen, daar eentje met touwen, en daar nog twee voor losse gewichten en steps. Per sector zijn er drie oefeningen van elk 45 seconden. Na een korte pauze van 15 seconden begint de volgende. Phillips loopt door de zaal, kijkt op zijn A4’tjes en zet klaar wat hij nodig heeft. “Als mensen te vroeg zijn, vraag ik of ze meehelpen.” Helaas, de eerste deelnemers komen pas binnen als alles al klaarstaat. In totaal komen er tien mensen opdagen, allemaal dames. “Gisteren waren er 32 mensen, op maandag is het altijd drukker.”

“Ik weet dat jullie moe zijn. Doorzetten! Dit is waar je sterker wordt!”

In het midden van de zaal liggen springtouwen. De dames worden gelijk aan het werk gezet; touwtjespringen tot kwart over 5. Dan gaat de muziek harder en Phillips’ vest gaat uit: tijd voor de warming-up. “We gaan een getallenspel doen. Als ik één roep springen we en doen we onze knieën naar de borst. Bij twee gaan we met onze borst op de grond liggen en komen zo snel mogelijk omhoog. Hetzelfde, maar dan op onze rug bij drie. Als ik vier zeg springen we in de lucht en trekken we onze voeten zo hoog mogelijk op. Bij vijf gaan we heel snel trappelen. Klaar? Eén, drie, twee, vijf, vier, vier, vier, twee, twee, twee.”

 “We zijn halverwege! Doorzetten!”

 “De vrijheid die ik krijg, maakt het werk zo leuk. Ik mag de les helemaal zelf inrichten: van de oefeningen tot de muziek. Ik kies oefeningen die ik zelf leuk vind, maar aan het eind van de les vraag ik altijd om feedback, ook over de muziek. Soms hebben deelnemers verzoekjes voor speciale oefeningen of willen ze een bepaalde spiergroep extra trainen. Daar probeer ik wel altijd iets mee te doen. Als iemand geblesseerd is en niet mee kan doen verzin ik ter plekke iets anders. ”

“Nog drie oefeningen, jullie kunnen het!”

Als iedereen alle twaalf oefeningen heeft gehad draait Phillips de A4tjes om. Nog meer oefeningen! Nog vier om precies te zijn, nog twee rondes. ‘Eenvoudige’ shoulder press, maar ook op de hurken met een gewicht rondlopen: de chicken walk. Het lijkt makkelijker dan het is.

“Niet van die boze gezichten, jullie kunnen het!”

De reacties tijdens de les zijn wisselend. “Meestal ben ik 45 minuten lang niet zo populair. Na de cooling down zijn ze altijd blij dat ze zijn geweest. Ik heb weleens een meisje gehad die zei dat ik moest oprotten toen ik haar aanmoedigde. Aan het eind van de les bedankte ze me en gaf ze me een knuffel.”

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)