Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Naar de Vietnamees

Naar de Vietnamees

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Eichholtz gaat eten

Mijn allereerste Vietnamese maaltijd at ik lang geleden in Lomé, de hoofdstad van Togo. Mijn middelbare schoolvriend Gerard en ik zouden een maand gaan mountainbiken in West-Afrika. Na een lange vliegreis in een gammele Tupolev van Aeroflot zaten we daar bij te komen in een pension dat werd gedreven door een oudere Vietnamese dame, in afwachting van onze mountainbikes. Die dame kon geweldig koken en de eerste lunch had als pièce de résistance een grote schaal kikkerbilletjes met een geweldige saus met veel munt. Een paar dagen en feestmaaltijden later konden we onze fietsen ophalen bij een loket op de luchthaven en begon onze tocht naar het binnenland. Maar ik was voor de rest van mijn leven verliefd op Vietnamees eten.

Dat was grotendeels een platonische liefde, want hij werd zelden geconsumeerd. Rond diezelfde tijd verhuisde ik namelijk naar Maastricht en daar was geen Vietnamees restaurant te bekennen. Een stalletje met vette loempia’s op de markt, dat was alles. Dus ik moest mijn honger elders stillen.

Gelukkig is aan deze situatie sinds een paar jaar een einde gekomen. Maastricht heeft nu een echt Vietnamees restaurant: Saigon Cuisine aan de Boschstraat. Het heeft het typische sfeerloze snackbar-interieur van veel restaurants in Azië, maar dat zegt meestal niets over de kwaliteit van het eten. Hoogste tijd voor een test.

Ondanks mijn voorliefde ken ik mijn beperkingen, dus proef ik de gerechten van Saigon Cuisine in het gezelschap van twee ware experts: Nguyen Thi Nhan en Tran Thai Son. Ze zijn beiden geboren en getogen in Vietnam en studeren nu in Maastricht. Nhan is al drie jaar hier en doet na haar master een PhD aan de faculteit Health Medicine and Life sciences. Zij komt uit de omgeving van Hanoi. Son komt juist uit het zuiden van Vietnam. Hij doet aan de School of Business and Economics de master in Business Research. Ze blijken hier in Maastricht slechts heel af en toe Vietnamees te eten, omdat het ingewikkeld is om zelf klaar te maken, en omdat uit eten gaan niet in het budget past. Nhans favoriete thuisgerecht is stamppot! En dan zijn er nog mensen die klagen dat buitenlanders niet integreren …

Uiteraard ben ik al vaker in Saigon Cuisine geweest, maar nog nooit in gezelschap van mensen die echt verstand hebben van Vietnamees eten, dus ik ben zeer benieuwd. We bestellen eerst de Goi Cuon Tom Thit, vers gerolde koude loempia’s met daarin noedels, groente en garnalen of kip – ze zijn er ook vegetarisch, maar dat heeft niet de voorkeur van mijn tafelgenoten. Ze worden geserveerd met een lichtzoete saus van bonen en pinda’s. Nhan en Son zijn gelukkig met het resultaat. De loempia’s hebben de juiste structuur. Ze zijn precies stevig genoeg gerold en op zo’n manier dat alle ingrediënten zichtbaar zijn. Ze zijn zacht en knapperig tegelijkertijd. Zonder de saus een beetje flauw, maar die geeft ze precies de juiste lift, hoewel Nhan liever een wat zoutere saus heeft: dat zoete blijkt Zuid-Vietnamees.

Vervolgens bestellen we een kom Pho. Dat is een runderbouillon met noedels, groenten, rundvlees en verse kruiden. In dit geval met fijngesneden ossenhaas en Thaise basilicum. Pho is de klassieker van de Vietnamese keuken en normaal gezien eet iedereen aan tafel er een hele kom van. Wij delen een grote pan met z’n drieën en daarbij leer ik over Vietnamese tafelmanieren: de vrouw aan tafel verdeelt de soep en de oudste man krijgt zijn portie als eerste. De soep is niet spicy, maar iedereen kan naar believen gesneden verse peper, citroen, of pepersaus toevoegen. Ik vind het een heerlijke soep en de ossenhaas is heel mals, maar mijn tafelgenoten vinden de soep net niet kruidig genoeg. De Pho van thuis bevat een breder palet aan verse kruiden en heeft daardoor een rijkere smaak.

Het laatste gerecht dat we proberen is Bun Thit Nuong. Dat is een kom noedels met geroosterde varkensschouder en rauwe groenten. We krijgen er een paar gebakken loempiaatjes bij. Ook nu krijg ik weer les in tafelmanieren: we pakken alle drie eten uit de grote schaal om in ons eigen kommetje te deponeren, maar we doen dat met de achterkant van onze chopsticks. Goed voor de hygiëne. Het vette varkensvlees is heel erg lekker. Lichtzoet door de honing, zacht vanbinnen en knapperig-plakkerig aan de randen. Nhan en Son zijn ook heel tevreden.

We hebben bij Saigon Cuisine de classics van de Vietnamese keuken gegeten en die zijn heerlijk. En zelfs studenten kunnen het betalen: de meeste hoofdgerechten kosten rond de €10.

Piet Eichholtz

Dit is een driewekelijkse serie waarin prof. Piet Eichholtz (hoogleraar Finance aan de SBE) de stad rondstruint met een student of collega op zoek naar lekker eten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)