Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Iedereen vindt Maastricht ver weg"

“Iedereen vindt Maastricht ver weg"

Photographer:Fotograaf: Observant

Werk aan de winkel: student ambassador UM

Gwynne Janssen/ 19/ tweedejaars University College Maastricht/ werkt een wisselend aantal uren per maand/ verdient rond de 9,50 euro netto per uur

Gwynne Janssen staat bij de deur van het geschiedenislokaal van het Vossius Gymnasium in Amsterdam. Over twee minuten begint de voorlichtingssessie over de drie University Colleges (UCM, UC Venlo en Science Programme) van Maastricht, maar de scholieren lopen voorbij. Ze lijken meer geïnteresseerd in een jaar buitenland (het lokaal waar Duitsland zit, stroomt vol) of een van de andere University Colleges die zich vandaag presenteren. “Iedereen vindt Maastricht ver weg, zelfs verder weg dan Duitsland. Ze komen niet uit zichzelf op Maastricht, ze hebben een extra zetje nodig”, klinkt het even later bij de Maastrichtse informatiestand in een grote zaal van het Vossius. Het is zaterdagmiddag, half oktober. Dat extra duwtje krijgen ze daar, het vierkoppige UM-team praat zich de blaren op de tong. “Are you Dutch?”, vraagt een vader aan Janssen. Ja, ze is Nederlands, maar de voertaal op het UCM is Engels, ook in de common room, een soort huiskamer. De studentenpopulatie is heel internationaal. Zijn dochter staat er een beetje verlegen bij, pa hoort het instemmend aan en vraagt door: “Ligt het UCM in de stad?” Janssen: “Ja, middenin Maastricht.” En hoe zit het met die Arts in Liberal Arts and Sciences, wil hij weten. Dat heeft niet echt veel met een studie als de kunstacademie te maken, legt ze geduldig uit. Al kun je wel kunstblokken kiezen.

“Ik heb een Nederlands paspoort, maar ik ben opgegroeid in Zwitserland met mijn ouders en broertje. Zij wonen en werken (mijn moeder in de farmaceutische industrie) er nog. Ik heb mijn internationaal baccalaureaat daar gehaald, heb dus zelf geen vwo gedaan en had in het begin geen idee wat wiskunde A of B was. Nu wel, door mijn Nederlandse vrienden.”  Het is vandaag haar eerste optreden als student ambassador op een middelbare school en dat is “best spannend”, zegt ze vooraf. Er is nog een ander ‘dingetje’ dat even wennen zal zijn, vermoedt ze lachend. “Ik spreek Engels aan het UCM en nu moet ik in het Nederlands mijn verhaal doen.” Maar de training vooraf was goed, en los daarvan vindt ze het leuk om presentaties te houden. “Het moet vooral niet saai zijn, dat los ik op door persoonlijke verhalen en foto’s. Ik weet nog zo goed dat ik zelf een studie moest kiezen, ik vond zoveel leuk: rechten, politiek, business. Ik ben op veel plekken wezen kijken, in Denemarken, Zwitserland. Ik gaf me ook op voor de experience day van UCM. De sfeer - heel open, internationaal - voelde meteen heel goed.”  Het werd Maastricht, de stad - toeval of niet - waar ook haar ouders studeerden.

Met haar Nederlands zit het wel goed, zo blijkt als uiteindelijk toch twee scholieren en twee ouders zich melden voor de eerste voorlichtingssessie. Ook hier weer hetzelfde beeld als aan de stand. Een vader stelt de vragen: hebben alle studies in Maastricht dezelfde opbouw? Je hebt de universiteit, en de University Colleges? Hoe zit dat? “Wij zijn onderdeel van de universiteit”, zegt Janssen, die met haar collega-student ambassador, uitlegt hoe een studieweek er bij UCM en het Science Programme uitziet, hoeveel contacturen er zijn, en dat er veel zelfstudie vereist is. “Wat is het grootste verschil tussen de middelbare school en de universiteit?”, wil Janssen van de twee scholieren weten. “Je hebt meer vrije tijd en je hebt andere onderwijsvormen, zoals het hoorcollege en onderwijsgroep,” klinkt het.

Als Janssen een beetje opgelaten vertelt dat de Maastricht Colleges de beste zijn van Nederland, zegt de vader: “Dan snap ik niet waarom het hier niet drukker is.” Janssen, ad rem: “Veel mensen weten dat nog niet en daarom leggen wij het graag nog eens uit.” Wat ze meteen ook doet: “We zijn kleinschalig, informeel en gezellig. In de common room lopen ook de professoren binnen. We spreken iedereen met de voornaam aan en krijgen veel persoonlijke begeleiding van de academic advisors.” Wonen de studenten op een campus, wil vader weten. “Nee, we zitten niet intern. Ik woon in de binnenstad, als je vroeg begint met zoeken, vind je wel een goeie kamer.”

Er wordt op de deur geklopt, de eerste deelnemers voor sessie twee lopen binnen. “Ik maak nog even mijn verhaal af als u het niet erg vindt”, zegt Janssen geroutineerd tegen de nieuwkomers.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)