Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Randwijckse broodjes

Randwijckse broodjes

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Eichholtz gaat eten

Het lijkt evident dat een universiteit mensa’s nodig heeft, maar dat is het niet. Een belangrijk onderdeel van een gezonde levensstijl is gedoseerde dagelijkse beweging, en een wandelingetje van het instituut naar een eetgelegenheid in de buurt past daar uitstekend in. Dus eten in het eigen gebouw is weliswaar gemakkelijk, maar niet noodzakelijk goed voor je.

Ik geef toe: dat geldt meer voor de binnenstad dan voor de collega’s op Randwijck, want die moeten bij wijze van spreken op bedevaart om vanuit hun culinaire woestijn bij een fatsoenlijke eetgelegenheid te komen. Voor de lichaamsbeweging is dat prima, maar het vergt gewoon te veel tijd. Dit artikel is dan ook opgedragen aan de niet te benijden collega’s en studenten op Randwijck, want die kunnen voor de dagelijkse lunch niet kiezen uit al het culinaire moois dat Maastricht te bieden heeft.

Ik test de verschillende eetgelegenheden op Randwijck met Leonardo Pimpini. Hij is tweedejaars PhD student bij de Faculty of Psychology and Neurosciences. Hij is Italiaan en dat alleen al maakt hem tot een voedselexpert. Maar hij zit ook in de obesitas-groep van eetprofessor Anita Jansen en doet onderzoek naar de mate waarin voedsel en de perceptie van voedsel de hersenen prikkelen en of dat verschilt tussen mensen met en zonder overgewicht. Ik had dus geen betere compagnon kunnen vinden.

Voordat we met onze expeditie beginnen, hebben we het over de teloorgang van de Italiaanse lunchcultuur. Langzamerhand is de traditionele pranzo van drie of vier gangen ingeruild voor een pizzapunt of een bord pasta. Alleen in het weekend en tijdens de vakantie komt de grote familielunch nog op tafel. Maar wat niet veranderde, is de lengte van de middagpauze: die blijft comfortabel anderhalf uur. Leonardo had moeite om te wennen aan het calvinistische halfuurtje van Nederland.

Gezien die beperkte lunchtijd concentreren we ons op de Randwijckse broodjes. We beginnen in de grote mensa op de UNS 40.

Het minimum dat je zou wensen van een huiscateraar is veel dagelijkse afwisseling, zodat onze mensen gevarieerd kunnen lunchen. Wat betreft de warme maaltijden lijkt dat wel het geval, maar voor de verse broodjes is er veel verbetering mogelijk. Men hanteert een vast assortiment broodjes en het beleg bestaat vooral uit klassiekers als ham, kaas, gehakt en tonijnsalade. Het antwoord op de behoefte aan dagelijkse variatie is het ’Broodje van de Maand‘, waarvan de naam in verband met de internationalisering veranderd is in ’Month Roll‘ (is dat Engels?). Is het teveel gevraagd om over te gaan op een broodje van de dag?

Leonardo’s favoriete broodje in de grote mensa is de Serranoham-sandwich. Die is inderdaad best aardig. De ham is gewoon goed, maar het broodje is droog en heeft geen echte korst. De salade, vooral rucola, is bijna helemaal verwelkt en dat is logisch, want die broodjes worden ruim van tevoren gemaakt. Leonardo ziet al vóór negen uur grote bladen sandwiches voorbijkomen. Wellicht is dat onvermijdelijk gezien de mensenmassa die hier elke middag moet worden gevoed. Aan de andere kant: het broodje kost €2,95 en in de stad zitten er genoeg adressen waar ze voor dat geld wel een vers belegd broodje maken. Misschien toch een kwestie van anders organiseren?

Onze volgende stop is bij het Bakery Café tussen de UNS40 en station Randwijck. De broodjes zien er hier veel beter uit. Zelfs zo goed dat we moeilijk kunnen kiezen. Uiteindelijk nemen we het bruine bolletje met gegrilde groente. Die blijkt te bestaan uit het onvermijdelijke trio aubergine, paprika, courgette, in combinatie met rucola en verrassende stukjes aardappel. Dit is prima. Lekker brood en goede korst met granen, en de groenten zijn gevarieerd qua gaarheid en bite. De enige opmerking is dat ze te koud worden bewaard, zodat de smaak niet goed loskomt.

De laatste eetplek is ook de beste: Banditos, helemaal aan het andere eind van UM-Randwijck. Je kan hier kiezen uit slechts drie broodjes, maar daardoor kunnen ze die wel direct vers beleggen. Wij nemen het broodje kaas en het broodje hummus, allebei in DeLuxe uitvoering, wat wil zeggen dat er rucola, tomaat en komkommer op zit. Het broodje gekruide kaas is echt prima. Het witte brood is perfect van smaak en structuur, met een heel goede korst. De rucola is kakelvers en knapperig en de verschillende onderdelen van het beleg zijn goed in balans. Je proeft alles en de smaken en structuren vullen elkaar aan. Dit is zonder twijfel het beste broodje dat we hebben gegeten. Leonardo vindt het zelfs even goed als de broodjes in Italië. En je krijgt er ook nog gratis water bij.

Helaas is het broodje hummus niet geweldig. Goede humus is als fluweel, maar deze is droog en korrelig. De kikkererwten waren nog niet helemaal gaar toen ze in de blender zijn gegaan en er zit te weinig olie in. We eten de broodjes hummus niet op.

Tot slot nog een opmerking over sfeer. Die is een belangrijk onderdeel van de eetbeleving, maar wat dat betreft scoort eigenlijk alleen Banditos echt goed. Leonardo en ik zijn het erover eens dat dit de toekomst zou moeten zijn van de catering op de UM. Kleinschalig, gezellig en met vers belegde broodjes. Naar Banditos ga je voor je plezier.

Piet Eichholtz

Dit is een driewekelijkse serie waarin prof. Piet Eichholtz (hoogleraar Finance aan de SBE) de stad rondstruint met een student of collega op zoek naar lekker eten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)