Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Harry Potter en de harde feiten

Harry Potter en de harde feiten

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik heb alle boeken van Harry Potter gelezen, maar mijn collega CF is pas een echte fan van deze tovenaarsleerling en zijn schepper, de Britse schrijfster J.K. Rowling. Zij las zowat alles van Rowling, de Harry Potter-cyclus zelfs meermalen, zag alle Potter-films en liet zich rondleiden door de Londense studio’s waar die zijn opgenomen. Het was dan ook niet vreemd dat juist zij ons afgelopen maandag tijdens de wekelijkse redactievergadering op een paar foutjes wees in de recensie van Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. Zo is deze film niet gebaseerd op een boek van Rowling. Zij schreef het script en dat is vervolgens gepubliceerd in een boek. Verder is de naam van een van de tovenaars Newt Scamander en niet Newt Scavenger.

Het checken van feiten hoort bij het vak van een journalist. Buitenlandse media, onder andere in de VS, kennen fact-check-teams die de hele dag niets anders doen. Dat is voor een universiteitsblad een brug (lees: niet te betalen) te ver. Iedere Observant-journalist checkt sowieso zijn eigen stukken, maar daarnaast - in de rol van eindredacteur - ook artikelen, columns en recensies van derden. Zijn de namen goed gespeld? Kloppen de cijfers? Is dit een feit, of een mening verpakt als feit? We proberen zoveel mogelijk fouten te traceren, maar soms zie je ze niet, of ga je ervan uit dat deze expert het wel zal weten. Ik houd van Potter, maar bij mij ging geen enkel lichtje branden toen ik de recensie las. Onze eindredacteur van de week (geen fan) controleerde alle tovenaarsnamen. Iets te fanatiek, blijkt nu. Hij maakte de fout, niet de recensent.

Er kwam nog meer langs tijdens de jongste redactievergadering. Iemand had het woord ‘heikel’ in zijn artikel gezet. Dat is een germanisme, zei een collega met een vies gezicht. Waarom niet ‘lastig’ of ‘netelig’ gebruikt? Dat is goed Nederlands.

En die smiley dan, die vorige week in het praeses versus praeses-interview op de achterpagina was beland? Dat is zeker goed Nederlands?! Sinds wanneer doen we dat in een gewoon interview? Dat was een grapje, aldus de schrijver in kwestie. Verboden, vond de meerderheid. Waarna het gesprek voor de zoveelste keer op ‘haha’ kwam. Een woord dat veelvuldig in de Observant-kolommen te vinden is om een vermeende grap wat kracht bij te zetten. Kan dat niet ophouden, verzuchtte de ene helft van de redactie. Mag ‘hihi’ dan wel, vroeg de andere helft.

Het was tijd om aan het werk te gaan.

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)