Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het mysterie van de verdwenen medicijnen

Het mysterie van de verdwenen medicijnen

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Envida-verzorgende bij de thuiszorg

Danny Steijvers/ 27/ zesdejaars geneeskunde/ werkt 25 tot 30 uur per week/ verdient zo’n 11 euro netto per uur (exclusief toeslagen weekenden en avonduren)

O jee. Het plastic medicijnzakje van de dinsdag is verdwenen. En de vijf pillen van mevrouw dus ook. Verzorgende Danny Steijvers, die deze ochtend tegen negenen voor het keukenblok staat in het appartement, peinst zich suf. Hij houdt de medicijnrol – een rij aan elkaar zittende zakjes met tabletten in de juiste samenstelling – in zijn handen. Op het eerstvolgende zakje staat toch echt ‘woensdag 5 december’ en niet dinsdag 4 december.” Hij fluistert: “Ze is licht dementerend, het is niet de eerste keer dat het fout gaat.”
Een papiertje op het keukendeurtje dat toegang verschaft tot de medicijnrol dient als waarschuwing aan de vrouw des huizes: “Niet aan de medicatie komen a.u.b.” Het mag niet baten. “Of ik ze al heb ingenomen? Nee, zeker niet”, zegt ze. Maar met dat antwoord kan Steijvers niet zoveel.
Hij neemt het dossier van Envida erbij. Zijn collega van gisteren heeft niets geschreven dat hem geruststelt. Hij belt zijn collega en vervolgens de apotheek. In de tussentijd smeert mevrouw haar boterham. “Ik houd niet van vlees of kaas. Doe mij maar hagelslag.”
Dan komt de student uit de slaapkamer, in zijn hand het verdwenen zakje. “Gevonden!” Hij legt de pillen op haar ontbijtbordje. “Waarschijnlijk heeft ze er toch mee rondgelopen”, zegt hij zachtjes. “Het zou beter zijn als er een medicijnkluisje komt.”

Nog voordat de zoektocht naar de pillen begon, stond Steijvers met mevrouw in de badkamer. Ze krijgt begeleiding bij het douchen. De Observant-journalist hoort het gesprek aan vanuit de naastgelegen woonkamer. “Vandaag wordt u gedoucht.” “Gewassen?” “Nee, gedoucht.” “Gaat u ook douchen”, vraagt ze dan aan Steijvers. “Nee, dat zou een beetje raar zijn!” Beiden lachen.
Douchen, afdrogen, steunkousen en kleding aan. Ze ziet er na een kwartiertje tiptop uit. “Hij is een goede leermeester”, lacht ze naar Steijvers, ervan uitgaand dat de Observant-journalist de nieuwe stagiaire van Envida is. Dat er een verhaal over zijn bijbaan wordt geschreven, is alweer uit haar geheugen.

Steijvers begon drie jaar geleden als verzorgende bij Envida.“Uitzendbureau InterUM zocht studenten. “Als je je bachelor geneeskunde hebt afgerond, mag je aan het werk. Wel volg je nog een aantal korte cursussen: je leert een persoon om te draaien in bed, steunkousen aan te trekken en eenvoudige handelingen als ogen druppelen.” Wondverzorging, injecties of stomazorg behoren niet tot zijn terrein. Daarvoor zijn de verpleegkundigen opgeleid.
Steijvers wordt in verschillende wijken ingezet. De route van vandaag, in Heugemerveld, is een bekende en kent hij op z’n duimpje. Een dame van negentig opent de deur van haar eengezinswoning vanachter haar rollator. De trap naar boven (en weer naar beneden) neemt ze met alle gemak. “Zolang het niet hoeft, komt er hier geen traplift,” zegt ze. Ze woont alleen, haar echtgenoot is jaren geleden overleden. “Maar eenzaam ben ik niet.”
Het loopt tegen halfelf als Steijvers weer op zijn fiets stapt richting een seniorencomplex. Hij belt aan bij een echtpaar. De man heeft hulp nodig bij het aantrekken van zijn steunkousen. “Jeetje, wat ben je laat!”, moppert de vrouw. “Sorry, maar het kon even niet anders, het is erg druk!” Steijvers is al sinds zeven uur in de weer en moet nog langs drie adressen.
Zijn studie heeft hij zo goed als afgerond. “Daarom kan ik zoveel werken.”

Willen we toch nog even weten: hoe reageren oudere dames op een jonge mannelijke verzorger? “De meesten hebben er geen problemen mee, maar sommigen willen per se een vrouw, worden zelfs kwaad. Ik kan ruilen als het zo uitkomt, maar het hangt van de teamleider in de wijk af of dat kan en mag. Envida is er strenger in geworden; er komen steeds meer mannelijke verplegers en verzorgers en met de huidige krapte valt er niet altijd veel te kiezen.”
Volgt er een carrière in de ouderenzorg? “Nee, ik denk het niet. Maar ik ga ook niet het ziekenhuis in! Ik wil een normale werkweek. Misschien dat ik eens met een bedrijfsarts ga meelopen.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)