Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Moord als kunstvorm

Moord als kunstvorm

Film: The House That Jack Built

Het verhaal: Jack (Matt Dillon) beschouwt moord als een kunstvorm. Over een periode van twaalf jaar ontwikkelt hij zich tot een bedreven seriemoordenaar. Jack vertelt het relaas van vijf van zijn moorden (of zoals Jack het noemt: ‘incidenten’) aan zijn gesprekspartner, de mysterieuze Verge (Bruno Ganz).

Staat als een huis:

- Dankzij het Dogma 95-manifest en meesterwerken als Breaking The Waves (1996), Dogville (2003) en Melancholia (2011) heeft de Deense regisseur Lars von Trier zich verzekerd van een plek in de filmgeschiedschrijving. Zijn hoogtijdagen mogen dan wel een beetje voorbij zijn, toch blijft een nieuwe film van de Deen iets om naar uit te kijken.

- Wie een suspenserijke thriller verwacht, komt van een koude kermis thuis. The House That Jack Built is veeleer een filosofisch filmessay over de verhouding tussen kunst en moraliteit. De film is tevens een biechtgang, waarin Von Trier reflecteert op zijn eigen oeuvre en reageert op de beschuldigingen van misogynie en de ‘I understand Hitler’-rel die hem al jarenlang achtervolgen. Het maakt de film tot een sleutelwerk binnen zijn oeuvre.

Het tijdperk von Trier lijkt ten einde:

- “Just don’t believe you’re going to tell me something I haven’t heard before”, zegt Verge tegen Jack als deze van wal steekt. Het is een quote die ook op de film van toepassing is, want Von Trier recyclet wel heel veel (visuele) ideeën uit Antichrist en Nymphomaniac.

- De moordpartijen worden onderbroken voor filosofische intermezzo’s over zulke uiteenlopende onderwerpen als pianist Glenn Gould, het cruciale belang van edele rotting in de productie van dessertwijn, de esthetisch perfecte ruïnes die Albert Speer wilde achterlaten en het technisch vernuft van de Stuka bommenwerper. Het is soms prikkelend en interessant, maar veel vaker intellectuele aanstellerij.

- De typische galgenhumor van Von Trier is dit keer eerder ziek dan écht geestig, zij het dat de volkomen van de pot gerukte keuze voor de muziek bij de eindcredits toch wel weer een vette grijns op mijn gezicht toverde.

- In Antichrist liet Von Trier hoofdrolspeelster Charlotte Gainsbourg met een roestige schaar haar eigen clitoris afknippen. In The House That Jack Built gaat de gruwelmeter nog wat verder in het rood. Voor sommige bezoekers allicht choquerend, maar de oprichter van het tamelijk hilarische Twitter-account Optyfen Met Eenden (pleitbezorger van een eendvrij Nederland) zal in zijn nopjes zijn, want Von Trier heeft een marteling van een eendenkuikentje in de aanbieding. Net goed voor die ambetante tyfusbeesten.

Het salomonsoordeel: Het valt me als bewonderaar van Lars von Trier zwaar om dit te schrijven, maar The House That Jack Built wekte vooral verveling en medelijden op.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)