Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Deze man moet blijven

Deze man moet blijven

Photographer:Fotograaf: Loriane Bodewes

Ik heb, op de valreep voor de vakanties, een voorstel. Het gaat over onze opperbaas. Germanicus de Geweldige. Want deze man moet blijven. Moet nooit meer weg mogen. Hij is nu twee jaar bezig, begon officieel op 1 mei 2011, voor vier jaar. Met een optie van verlenging met nog eens vier jaar. Dit opdat iemand zich mag verheugen op acht jaar ongestoord voorzitterschap, tenzij hij zich vergrijpt aan loslopende secretaresses dan wel met zijn vingers in de kas wordt betrapt. Intussen is hij, godlof, al tussentijds herbenoemd voor de resterende zes jaar. Want die secretaresses, dat kan ik u verzekeren, lopen bij de huidige voorzitter geen enkel gevaar. Een en al voorkomendheid, altijd informeren hoe het met de gezondheid staat, helaas geen complimentjes over nieuwe jurken of sjaaltjes want daar heeft hij wat minder oog voor, maar ja, je kunt niet alles hebben. En vingers in de kas? Huh, Germanicus? En wat zou hij dan met dat geld doen? Heeft u gezien waar de man in rijdt? Bescheidener kan niet. Zet wat reclame op die brik en u denkt dat de Poolse loodgieter langskomt. Thuis ook een en al soberheid. De vrouw is zelfvoorzienend, zijn kinderen krijgen geen zakgeld, moeten ze zelf verdienen op Koninginnedag met een ouwe deken op de grond. Voor een heel jaar. Er is ook een hondje. Een zeer bescheiden exemplaar, eet zes brokjes per dag. Wat moet zo’n man met extra geld als zijn salaris al meer is dan hij op kan maken?

En denk nu niet dat hij saai is hè! Hij maakt grapjes bij de vleet. Hier op de Berg was dat even wennen. De vorige voorzitter maakte ook wel eens een grapje maar die zag je van een kilometer aankomen en anders was je al genoeg gewaarschuwd als-ie ineens heel leep begon te kijken. (En wee de ondergeschikte die niet moest lachen. Dan wees je volgende promotie plots richting Venlo, of Bangalore. Daar gaat het nu niet meer zo goed, in India dus.) Germanicus daarentegen slaat altijd bij verrassing toe. Zomaar, op de gang, tijdens een vergadering, pats boem. Vindt-ie leuk. Wij ook.

En dan zijn beleid! Een gouden greep, die kennis-as. Twee halen, een betalen! De UM laat een scheet en de provincie meteen ook een. Het is natuurlijk helemaal geen kloeke rechte as, meer een krom takje met een aangroeisel. Een wichelroede met parkinson.  En toch heeft iedereen het erover. De UM doet eindelijk wat voor Limburg! Met subsidie! Wil men ergens een straathoekwerker of een rollatorvriendelijk parkje, dan gaat dat nu onder de vlag van de kennis-as. Daar zit de poen. Alleen jammer dat Heerlen er een beetje bij hangt. Dat is dat aangroeisel. Moest erbij omdat de provincie meebetaalt. Wat gingen ze daar ook alweer doen, in die giga-Vogelaarwijk die ze Parkstad noemen? O ja, een smart services hub. Iets met dienstverlening, allerlei instanties maken zich er erg druk over. Allemaal partners in de hub, allemaal ter plaatse. Alleen de UM, zo staat in het plan, “zal in eerste aanleg vanuit Maastricht initiatieven ontplooien”. Briljant toch? Want je wilt als UM’er nog niet dood gevonden worden daar, in Parkstad. Venlo is al erg genoeg. Het hoeft dus ook niet, van onze voorzitter. Wij ontplooien initiatiefjes vanaf een zonnig Vrijthof, haha!!

Daarom, beste raad van toezicht, beste meneer Veenhof: benoem de man voor het leven. Zo eentje krijgen we nooit meer. De hele Berg houdt van hem, wat zeg ik, de hele UM! Overal vormen zich nu interne kennis-asjes. Ook hier op de Berg. Ik speel voor smart services hub. In mijn eentje. Heb me nog nooit zo slim en dienstbaar gevoeld. Dankzij hem. GdG forever!

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: