Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Nostalgische horror

Nostalgische horror

Film: The Conjuring

Het verhaal: Herfst 1971. De familie Perron neemt haar intrek in een afgelegen boerderij in Harrisville, Rhode Island. Als hun nieuwe woning bewoond blijkt door een duistere kracht, schakelen de Perrons de hulp in van Ed en Lorraine Warren, twee beroemde paranormale onderzoekers. De ‘Harrisville Haunting’ groeit uit tot één van de meest angstaanjagende zaken uit hun carrière.

Eindelijk nog eens een ouderwetse horrorprent, want:

- Onder collega’s profileer ik mij graag als een belezen kunst- en cultuurliefhebber, maar weinigen weten dat er ook een bloeddorstige horrorfan in mij schuilt. Zo bezocht ik ooit de Night of Terror en schreeuwde – zoals de etiquette in horrorkringen voorschrijft – luidkeels “homo” naar iedere politieagent, en “hoer” naar iedere vrouw die in beeld verscheen. The Conjuring is een ouderwetse horrorfilm (denk aan The Exorcist, Rosemary´s Baby, Carrie) die het publiek de stuipen op het lijf probeert te jagen met klassieke horroringrediënten zoals een speeldoos, een akelige pop, witte lakens, een matig verlichte kelder en krakende trappen.

- Het kinderspelletje ‘hide and clap’ wordt aangewend voor een van de meest huiveringwekkende scènes van dit filmjaar. Belangrijke les: speel nooit verstoppertje als er een duistere entiteit in de buurt is (dus bijvoorbeeld niet op de Minderbroedersberg).

- Nog een nuttige les: mocht het op je nieuwe studentenkamer naar rottend vlees ruiken, dan kan dat op demonische activiteit duiden. Check eerst de koelkast, maar schakel in geval van twijfel altijd een paranormaal onderzoeker in.

Niet de horrorsensatie die de marketeers ons beloven, want:

- Van een horrorfilm verwacht ik niet per se meer dan dat me de stuipen eens flink op het lijf worden gejaagd. Maar – en daar wringt de schoen – het te clichématige The Conjuring is zelden echt eng. Regisseur James Wan mikt op de sfeer van klassieke horrorfilms als The Exorcist en The Shining, maar zijn film heeft wel de retrolooks, maar niet de impact van die films.

Het salomonsoordeel: Volgens Stephen King moet de innerlijke krokodil die er in ons schuilt af en toe gevoed worden met een lekkere horrorfilm. Helaas blijkt The Conjuring in de eindafrekening niet meer dan opgewarmde kost.

Mark Vluggen

 

Check the full film programme here: Lumière and Pathé

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)