Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Ik droom ervan om de jongste burgemeester van Nederland te worden"

"Ik droom ervan om de jongste burgemeester van Nederland te worden"

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: Vos * Voornamen: Bram * 19 jaar * In het dagelijks leven: tweedejaars rechten en actief lid van de Liberale Partij Maastricht * Woonplaats: Maastricht * Geboren in Heteren * Burgerlijke staat: single

 

 

Toen

Politiek. Ik was vijftien toen ik me op eigen houtje meldde bij de VVD. Ik had me voorgenomen om de politieke agenda van de gemeente Overbetuwe te verjongen. Onder meer door obesitas aan te pakken met speeltuinen en skatebanen. Anderen overtuigen en meeslepen, daarin zat voor mij de charme. Op de middelbare school scoorde ik vooral zessen en zevens maar voor debatteren had ik een 9,5. Ik ben nog steeds lid van de VVD maar bij de Maastrichtse afdeling voelde ik me als ‘jonge Hollander’ niet thuis, vandaar dat ik nu bij de Liberale Partij zit. Politiek zit overigens niet in de genen. Vader, moeder, m’n twee oudere broers, niemand is politiek actief. We namen aan de keukentafel wel het nieuws en de wereldproblemen door, maar niet vanuit een politieke kleur. Mijn vader was druk met zijn transportbedrijf en stemde VVD, moeder hield het gezin bij elkaar en koos voor GroenLinks, voor duurzaamheid.    Scheiding. Nee, het gezin bleek niet duurzaam. Ik was tien. We waren aan het eten, toen mijn ouders ruzie kregen en ik mijn vader voor het eerst zag huilen. Oei, dacht ik, dit is ernstig. Ik vluchtte naar mijn kamer en even later kwam de uitleg: moeder gaat een tijdje ergens anders wonen. Ik had daar veel verdriet van maar het heeft me ook in gunstige zin gevormd. Ik hielp mee in huis, voelde me meer verantwoordelijk en zag in dat wanneer je iets wilde bereiken, je dat zelf moest doen. Het heeft ook mijn schoolkeuze bepaald. Ik was te dik, werd gepest en koos niet voor een school in de omgeving maar voor het gymnasium in Arnhem. Het voelde als een nieuw begin, met nieuwe vrienden. Heel spannend allemaal, maar het was een van de beste beslissingen uit mijn leven. Een bevrijding.

 

Nu

Staatsrecht. Afgelopen maanden heb ik nagedacht over mijn studierichting. Na het eerste jaar moet je kiezen tussen Nederlands recht, European Law School of fiscaal recht. Het is European Law School geworden, omdat ik van Europa hou en van staatsrecht. Rechten is voor mij zoiets als debatteren binnen grenzen.    Luik-Bastenaken-Luik. Fietsen vind ik geweldig. In de Betuwe rij je tussen de dijken, water, wind en regen. Saai. Ik hou meer van de heuvels en bergen. Ik stem daar ook mijn vakantie op af, altijd met mijn oom en broer, een soort gouden trio. We zijn in de Pyreneeën geweest, in de Alpen, en dit jaar doen we Luik-Bastenaken-Luik. In drie etappes, denk ik. We zijn een keer de Galibier op geweest. Aan de voet was het twintig graden met miezerregen. Dus ik met korte broek en shirtje naar boven. Bleek het boven ijskoud te zijn, min 2 of zoiets. Het was zo koud dat ik mijn handen in mijn mond probeerde te steken om ze warm te houden. Een jaar later, in de Pyreneeën, was het bloedheet en bleken we een mountainbikeroute te volgen. We hebben niet altijd een gelukkige hand in het uitstippelen van routes.    Single. Ik hou wel van een scharreltje, voor een vaste vriendin heb ik het te druk. Naast mijn werk voor de partij heb ik een bijbaan in het verpleeghuis Klevarie, als afdelingsassistent. Ik werk met demente bejaarden. Ik verzorg ze niet maar hou toezicht, zorg ervoor dat ze niet van het balkon springen. Het betaalt goed. Ik vind de enorme bezuinigingen in de zorg bedroevend. Je moet niet zo maar 20 procent wegsnijden, maar creatief bezuinigen. Er valt nog zoveel te besparen op medicijnen en voedsel. Als je ziet hoeveel eten er wordt weggegooid, ongelooflijk. Maar van de inspectie mogen etenswaren niet langer dan twee dagen worden bewaard, dus hele vuilniszakken verdwijnen er elke week. Zonde. Als je als politicus een dagje meeloopt in de zorg, zie je dat niet, wel als je er werkt.

 

Straks

Jongste burgemeester. Ik ga uit van twee scenario’s. In het eerste werk ik over tien jaar als advocaat in Amsterdam, liefst op de Zuidas. Ik woon ergens op de 20ste verdieping, in een penthouse, hopelijk met vriendin. Even zien… ik ben dan 29, ja, het eerste kind is dan net geboren. Van in totaal vier. Ik ben geen strafrechtadvocaat maar ik zit in het privaatrecht. Ik hou me bezig met de grote ondernemingen, met banken als Fortis en ABN. Met zaken over staatssteun bijvoorbeeld. In het andere scenario woon ik in Den Haag, in een statig herenhuis. Ik zit voor de VVD in de Tweede Kamer. Al hou ik het meest van de gemeentepolitiek, omdat die over concrete dingen gaat. Bovendien worden de gemeenten de komende jaren steeds belangrijker omdat ze meer taken krijgen. Dat zie je nu al bij de zorg. Je weet nooit hoe het loopt maar eigenlijk droom ik ervan om de jongste burgemeester van Nederland te worden. Opstelten was 28 toen hij burgemeester van Dalen werd. Dus ik heb nog negen jaar. Op 5 maart ben ik verkiesbaar voor de gemeenteverkiezingen. Ik sta op de lijst van de Liberale Partij Maastricht.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)