Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Dit is geen verkooppraatje, het is gewoon zo”

“Dit is geen verkooppraatje, het is gewoon zo”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Medewerker Wasserij Jekerkwartier

Quinten Eitjes/ 20/ tweedejaars cultuurwetenschappen/ werkt zestien uur per week/ verdient 10,50 euro netto per uur

Wat heb jij met ‘de was’? “Weinig eigenlijk”, reageert Quinten Eitjes, tweedejaars cultuurwetenschappen, grinnikend. Was jij je eigen kleren en beddengoed? “Nee, dat doet mijn moeder.” We zitten in de kleine kantine van Wasserij Jekerkwartier aan de Karveelweg in de Beatrixhaven. De rondleiding door het bedrijfspand is net achter de rug. In een grote hal staan menshoge drogers, een lange rij draaiende wasmachines en grote tafels waar de was wordt gevouwen. Even verderop is een strijkruimte, daarnaast staan keurige stapels lege wasmanden en liggen volle waszakken te wachten op hun beurt. Eitjes mag dan ‘niets’ met was hebben, als hij begint over de wasserij, is hij bijna niet te stuiten. Het is een familiebedrijf, legt hij uit, met zijn vader (eigenaar) en moeder aan het hoofd en zijn vijf jaar oudere zus als bedrijfsleider. Ze hebben ongeveer vijftienhonderd klanten, vooral ouderen die in zorginstellingen wonen, maar ook jongeren die zijn opgenomen in een verslavingskliniek in Brabant.  

Aha, beelden van naamlabels in broeken en hemden doemen op. Maar die associatie blijkt niet te kloppen. “Onze was hoeft niet gelabeld te worden, wij zijn een wasserij van ‘persoonsgebonden wasgoed’”, klinkt het trots. En dat betekent dat er per klant één wasmachine draait met al zijn sokken, handdoeken en bovenkleding. “In de tien jaar dat we bestaan, zijn we nog nooit ook maar één washandje kwijtgeraakt. En misschien is er drie keer iets verkleurd, dat vergoeden we dan. Dit is geen verkooppraatje, het is gewoon zo.”

Het bedrijf groeit als kool, legt de student uit die manus van alles is als het gaat om administratie, marketing en website. Hij werkt nu samen met een webmaster aan een nieuwe website waar, net als op de oude, ook vacatures staan. “We zijn eigenlijk steeds op zoek naar nieuwe mensen, onder andere een zaterdaghulp die zes tot acht uur was wil vouwen, misschien leuk voor een student.” Daarnaast heeft hij veel contact met de accountant, maakte de tekst voor de flyer van de wasserij, denkt na over nieuwe etiketten op de wasmanden, gaat met zijn vader mee naar potentiële klanten en bestelt ieder kwartaal zo’n tachtig vlaaien voor de medewerkers van de verzorgingshuizen die wekelijks de schone was - gebracht door een van de chauffeurs van Jekerkwartier – afgeven aan de deur van hun bewoners. Een tijdje was hij ook nog chauffeur, maar door een blessure aan de knie, lukt dat niet meer. “Het is zwaar werk, je sleept met karren, draagt volle manden.” Er klopt iemand aan de deur. Het blijkt een chauffeur te zijn die zijn vader zoekt. “Hij is er niet, kan ik je misschien helpen?” Er volgt een gesprekje over de straten die zijn opgebroken - “het is een rotzooitje daar”-  in de Maastrichtse wijk Campagne; dat maakt het bezorgen van wasgoed niet gemakkelijker. “Waren de mensen tevreden?”, vraagt Eitjes. De chauffeur met een brede grijns: “Als ze mij zien altijd.”

Ja, zegt de tweedejaars cultuurwetenschappen, hij wil later het bedrijf overnemen. “Mijn vader zegt: met jouw hersens kun je mijn plaats innemen. Het is geen gouden troon, het is hard werken, maar we zien wel mogelijkheden tot uitbreiding in de rest van het land. Wij kunnen iets - persoonsgebonden was - wat grote wasserijen niet kunnen.” Had hij dan niet beter een andere studie kunnen kiezen? International Business? Economie? “Mijn ouders zeiden: ga studeren, doe iets wat je leuk vindt, en dan zie je wel of je in de zaak komt. Ik koos voor CW, ik ben geïnteresseerd in politiek, cultuur, antropologie. Ik heb niets met de economische- en managementtheorieën. Ik vind de praktijk leuk, we praten ’s avonds aan tafel altijd over de zaak. Het is iets van ons, dat is leuk, zeker nu het zo goed gaat.”

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)