Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben niet van het babysitten”

“Ik ben niet van het babysitten”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Praeses Musst versus Praeses Santé

Maximiliaan of Max? Je gebruikt het allebei. Dat eerste is mooier toch?

Verbeeten: “Ja, dat vind ik ook wel, maar in de wandeling is het meestal Max.”

En, ahum, vijfdejaars bachelor?

“Tsja, ik was al iets uitgelopen en vorig jaar redde ik net één belangrijk vak niet, toen moest ik een jaar wachten. Daarom ben ik in het Musst-bestuur gegaan. Daar ben ik voor gevraagd, door iemand van UM-Sport, want daar vallen we onder, we hebben een kantoor in het sportcentrum. Normaal regelt het oude bestuur de opvolging, maar van de vier kandidaten zegden er drie vlak voor de Inkom af. Die ‘deden het toch maar liever niet’. Ik snap dat niet hoor, je kunt iets voor studenten doen, het staat supergoed op je cv, je hoeft geen draaiboek te volgen maar kunt je eigen twist eraan geven. Leuk werk.”

Fleur Zeij: “En jullie range om mensen uit te kiezen is dus die 2400 leden?”

Verbeeten: ‘Ja, alle leden van de sportverenigingen zijn meteen de onze. Je moet wel de wereld van de studentensport kennen: ik ben lid van Saurus, heb de boardsportvereniging Stoked opgericht [zie deze rubriek in Observant 2]. En ik kan zelfstandig werken en dingen regelen, vind ik zelf. We zijn nu dus met ons tweeën in plaats van met vier. Het is veel werk, je zit elke dag op kantoor.”

Maar wat doen jullie dan?

Verbeeten legt uit dat Musst als intermediair fungeert tussen de universiteit en de sportverenigingen. Het geluid van die laatste sluizen ze door naar boven, het beleid van de UM naar beneden. “Zoals met de privacywetgeving, de verenigingen moeten AVG-proof zijn. Dus adressen worden niet meer genoteerd, de nationaliteit ook niet, alleen of je Nederlander bent of niet. Wij krijgen alle ledenlijsten, we checken de lidmaatschappen want een vereniging krijgt subsidie per ingeschreven lid.”

Zeij: “Dat is dus héél veel administratief werk.” Ze trekt er nog net geen vies gezicht bij.

Verbeeten: “Ja, maar niet alleen, we geven ook presentaties, organiseren een kaderdag voor de besturen, dat is leuk om te doen. Ik ben daar beter in dan in het administratieve handwerk. Dat kan Maartje, mijn medebestuurslid, weer heel goed.”

Zeij: “Het lijkt me best riskant, met z’n tweeën. Als er eentje uitvalt, dan zit je.”

Verbeeten: “Dat is zo. Ze is nu ziek, ik weet niet hoe lang dat gaat duren. Mensen van UM-Sport vangen het een beetje op, en je moet prioriteiten stellen, dat deden we al omdat we maar met twee zijn. Wij focussen nu op professionalisering van de besturen, bijvoorbeeld hoe ze kennis overdragen op een nieuw bestuur. Er zijn er bij die niet weten dat hun vereniging een huishoudelijk reglement heeft. Waarin de antwoorden kunnen staan op de vragen die ze hebben.”

Zeij brengt de financiering door de UM ter sprake: de bestuursmaanden. Dat loopt een tikje scheef, naar haar idee. Dat gezelligheidsverenigingen per persoon meer krijgen dan een studievereniging bijvoorbeeld, “terwijl de uni juist veel heeft aan actieve studieverenigingen. Wat wij doen heeft met het onderwijs te maken, we organiseren kroegcolleges met sprekers over zoiets als alzheimer, studiereizen naar Europese steden…”

Verbeeten grijnst: “En dan zeker alle musea in…”

Zeij: “Nee, maar wel een gezondheidsmuseum bijvoorbeeld, laatst in Berlijn, we zijn gezondheidswetenschappers tenslotte. Daar gaan we dan ook naar de Stasi-gevangenis, en naar een concentratiekamp.”

Wat is het ergste wat jou als voorzitter kan overkomen?

Zeij: “Nou ja, als er tijdens zo’n reis iets gebeurt. We doen ook winterreizen, skiën. We zijn allemaal volwassen maar het is wel in jouw naam georganiseerd, en je bent eindverantwoordelijk.”

Verbeeten: “Iemand die niet kan skiën en toch de moeilijkste berg kiest…”

Zeij: “….of een lid dat met iemand van de reiscommissie off-piste gaat en het gaat mis; dan is het iemand van de organisatie, nog erger.”

Hoe ver gaat je verantwoordelijkheid als bestuur?

Verbeeten: “Neem de privacywet, de sportverenigingen ondertekenen een contract met UM-Sport en met ons dat ze AVG-proof zijn. Ik ben niet van het babysitten. Ik geloof mensen als ze zeggen dat ze het geregeld hebben. En zo niet, dan zijn de consequenties voor die vereniging, niet voor mij.”

Zeij: “Het blijft lastig. Onze reis gaat nu naar Krakau, ook naar Auschwitz, en we doen een keer een kroegentocht. Stel dat je die avond een meisje van 18 kwijtraakt, die een ander straatje is ingeslagen en die vervolgens de telefoon niet opneemt. Ja, het is ieders verantwoordelijkheid, maar het is ook een activiteit van Santé…

Bij zo’n reis maken we heel helder: wij organiseren het, jij doet mee, je bent zelf verantwoordelijk voor je daden. In zo’n bestuursfunctie kom je erachter dat je duidelijke uitspraken moet doen, de zaak waterdicht moet maken, aangeven wat er verwacht wordt. Maar er is ergens een grens. Ik ben geen reisleider met een parapluutje in de hand.”

 

 

Maximiliaan Verbeeten (24), vijfdejaars European Studies, is voorzitter van MUSST

Aantal actieve leden: 2400     

Borrelen: “Doe ik bij mijn eigen dispuut, Librium”

Betekenis ‘MUSST’: “Maastricht Universiteit Studenten Sport Stichting”

 

Fleur Zeij (20), derdejaars gezondheidswetenschappen, is voorzitter van MSV Santé

Aantal actieve leden: 110

Borrelen: Gabi’s Beer Bar

Betekenis ‘MSV Santé’: “Maastrichtse studievereniging, en Santé is natuurlijk gezondheid, en bij ons ook: proost.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)