Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Wie heeft er LSD in de sangria gedaan?

Wie heeft er LSD in de sangria gedaan?

Film: Climax

Het verhaal: Een groep jonge dansers is op tournee in de VS. Ze repeteren in een afgelegen schoolgebouw. Na de laatste repetitie is het tijd om te feesten. De dansers zijn opgewonden, de drank vloeit rijkelijk, de DJ zorgt voor een explosieve cocktail van synthpop en technokrakers. Dan blijkt echter dat iemand LSD in de sangria heeft gedaan, waarna alle sociale remmingen overboord gaan. Het gevolg: chaos, hysterie, paranoia en… moord.

Een onvergetelijke filmervaring:

- De opwindende, manisch-energieke en hypervirtuoze dansscène uit het eerste deel van Climax komt gelijk met stip op 1 binnen in de lijst met beste dansscènes uit de filmgeschiedenis. Wat deze dansers precies doen laat zich amper omschrijven – kenners hebben het over krumping, flexing, waacking en voguing – maar bereid je erop voor om totaal van je sokken te worden geblazen. Na afloop van deze performance is het niks minder dan een mirakel dat de dansers al hun ledematen nog hebben en dat er niemand zwanger is geraakt. “Een levend kubistisch schilderij”, schreef Variety en dat is een verrassend accurate beschrijving.

- De soundtrack houdt het feest heerlijk op gang: onder meer Patrick Hernandez, Gary Numan, Giorgio Moroder, Aphex Twin, Daft Punk en Soft Cell komen voorbij. Voor een optimale ervaring van Climax zouden bioscopen eigenlijk vooraf de stoelen uit de zaal moeten halen.

- De Frans-Argentijnse shockfilmer Gaspar Noé trakteerde ons in zijn oeuvre al eens op een cumshot in 3D (Love), een minutenlange anale verkrachting gefilmd vanuit één camerastandpunt (Irréversible) en een film waarin een slager zich aan zijn autistische dochter vergrijpt (Seul Contre Tous). Seul Contre Tous is een film die ik intens haat, maar het valt niet te ontkennen dat een regisseur die zo’n extreme gevoelens bij je weet op te roepen, zijn métier verstaat. Noé is een smeerlap, maar wel een getalenteerde smeerlap.

Een bad trip:

- Als je weleens nuchter bent gebleven op een feest waarop al je vrienden vol op de drugs zaten, dan weet je hoe vervelend het is om naar andermans trip te kijken. Climax weet die valkuil geruime tijd te omzeilen, maar in het slotdeel, waarin inmiddels ook de cameraman van de sangria heeft gedronken, slaat de verveling alsnog toe.

- Op de dansvloer wappert de Franse driekleur en af en toe komen er teksten van het kaliber ‘het leven is een collectieve onmogelijkheid’ voorbij. Naar de betekenis van een en ander blijft het gissen, holle pretentie valt niet uit te sluiten.

Het salomonsoordeel: Climax piekt te vroeg, maar deze opwindende trip is desondanks de eerste film van Gaspar Noé die ik graag een tweede keer wil zien.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)