Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kind met pony

Kind met pony

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik heb een zwak voor kinderen met pony’s. Als in: het kapsel. Ik weet niet waarom precies, want ik ben sowieso dol op kinderen, maar toch… als een peuter een pony heeft lijkt ‘ie toch wat vaker in leuke anekdotes voor te komen dan een kind met een andere coupe.

Bijvoorbeeld. Mijn moeder ging een tijd geleden naar een voorstelling in Antwerpen, en had afgesproken om daarna bij een kennis te blijven slapen. De kennis is Nederlandse en heeft samen met haar Vlaamse man twee jonge kinderen, wat die laatsten heeft gezegend met een buitengewoon fantastisch accent. En nu was het zo dat de jongste zoon van drie (met, jawel, een pony) telkens als hij zijn moeder om een gunst wilde vragen, hij zijn handjes in bid-houding tegen elkaar drukte, met grote ogen onder zijn pony door gluurde en dan zei “mama, ik sméék het u”. Nou, dat vind ik dus fantastisch grappig.

Nog zo iets: het kind van rapper Pepijn Lanen. Toen ik eens uit verveling door de instagramfoto’s van deze man scrolde stuitte ik op een plaatje van zijn yoghurt-etende babydochter. Het onderschrift luidde: “ALS JE EEN BEETJE EEN WINTERDIP HEBT KAN IK JE VAN HARTE AANRADEN EEN DOCHTER TE NEMEN EN DAAR EEN PONY BIJ TE LATEN KNIPPEN EN VRIJWEL DIRECT JE HART TE LATEN VULLEN MET BIJNA ONDRAAGLIJKE WARMTE.” Ik heb een uur de slappe lach gehad. Pepijn begreep mij.

Ik denk dat die voorliefde voor kinderen met pony’s ontstaan is doordat ik er zelf als peuter ook een had. Er zijn talloze filmpjes van mij met zeventien speldjes in mijn ge-pony-knipte haar, waarin ik slissend aan de antieke videocamera van mijn moeder uitleg waarom ik mijn barbies aan hun enkels aan de doucheslang heb opgehangen. Sommige mensen zouden dat als een vroeg teken van psychopathie zien, ik zie het (mits met pony) meer als een teken van creativiteit en hilariteit. Mijn pony was dan ook vaak een beetje scheef geknipt en smoezelig van de pindakaas. Het straalde uit dat je mij niet te serieus moest nemen, en die boodschap komt telkens in mij op wanneer het leven mij een kind met pony aanreikt.

Let wel: oudere mensen moeten nooit een pony nemen. Toen mijn zestienjarige zelf dat in haar hoofd haalde werd zij keihard uitgelachen – hoewel iets anders daar ook de oorzaak van had kunnen zijn. Mijn groene jeans bijvoorbeeld.

Cato Boeschoten

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

2019-05-17: monica Metz
Ontroerend mooi stukje! Ook ik vind kinderen met pony onweerstaanbaar. Gelukkig woon ik vlak bij de Chinese buurt dus daar kan ik mijn hart ophalen.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)