Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

James Baldwin verfilmd

James Baldwin verfilmd

Film: If Beale Street Could Talk

Het verhaal: Harlem, New York, de jaren zeventig. De negentienjarige Tish (KiKi Layne) is zwanger van Fonny (Stephan James), maar dient hem het heuglijke nieuws te vertellen in de gevangenis. Fonny is namelijk van verkrachting beschuldigd en tot een lange gevangenisstraf veroordeeld. Met de steun van haar familie probeert Tish de onschuld van Fonny te bewijzen.

Black Cinema Matters.

- Is het de erfenis van Obama? De verdienste van de Black Lives Matter-beweging? De nasleep van de #OscarsSoWhite-controverse? Feit is dat de Afro-Amerikaanse cinema floreert als nooit tevoren, met Get Out, Selma, BlacKkKlansman, Mudbound en Black Panther als recente voorbeelden. Eén van de boegbeelden van de nieuwe generatie Afro-Amerikaanse filmmakers is Barry Jenkins, regisseur van Oscarwinnaar Moonlight. In zijn nieuwe film If Beale Street Could Talk – naar de gelijknamige roman van James Baldwin – etaleert Jenkins opnieuw zijn klasse. Net als Moonlight is dit een lyrische film over de liefde, vol met bedwelmende beelden, haarscherp geobserveerde scènes, een droevig-smachtende score van componist Nicholas Britell en een expressionistisch kleurenpalet.

- Baldwin schreef zijn boek in 1974, maar zijn aanklacht tegen de discriminatie van Afro-Amerikaanse jonge mannen in Amerika is nog even actueel als destijds.

- De bijeenkomst waarop Tish haar zwangerschap bekendmaakt aan haar schoonfamilie, de scène die laat zien hoe klanten in de parfumerie van een groot warenhuis haar behandelen en het keukentafelgesprek van Fonny met zijn net uit de gevangenis vrijgelaten jeugdvriend Daniel: het zijn ronduit meesterlijke scènes die ons Afro-Amerikaanse levens laten zien die we nooit eerder op deze manier in de bioscoop zagen.

Ga liever Baldwin lezen.

- Hoe fraai ook, op den duur bezwijkt If Beale Street Could Talk aan zijn eigen schoonheid en waardigheid. “When they go low, we go high”, zei Michelle Obama in een beroemd geworden speech in 2016. De film houdt vast aan dat devies, maar op den duur snak je naar de woede en polemiek van Spike Lee.

- Variety hekelt de black-Barbie-and-Ken-esthetiek van de film. Dat is wel heel hard, maar feit is dat al die weelderige kleuren, zwoele close-ups en smachtende blikken op den duur behoorlijk monotoon worden.

- Wie geïnteresseerd is in het werk van James Baldwin kan beter de uitmuntende documentaire I Am Not Your Negro van Raoul Peck bekijken.

- Drie films zijn we inmiddels ver in het oeuvre van Barry Jenkins; de hoogste tijd voor de Amerikaan om zich aan de esthetische stijl van zijn grote voorbeelden (Wong Kar-Wai, Hou Hsiao-hsien) te ontworstelen en een film te maken die 100 procent Barry Jenkins is.

Het salomonsoordeel: Een film die minder is dan de som van de (soms indrukwekkende) delen.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)