Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Ik was mijn haar preventief met cafeïneshampoo"

"Ik was mijn haar preventief met cafeïneshampoo"

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Jeroen Bruinsma (30, geboren in Delft)/ In het dagelijks leven: FHML-promovendus bij het Alzheimer Centrum Limburg/ Burgerlijke staat: samenwonend met Sabine/  Woonplaats: Hulsberg

Waar lig je ’s nachts wakker van? Ik maak me weleens zorgen over deadlines of de werving van mensen voor mijn onderzoek. Ik ben voor mijn proefschrift met drie projecten bezig. Allemaal erg leuk, maar het zijn er wel drie. Daar komt bij dat ik slecht kan plannen. Ik heb de neiging om onbezonnen aan dingen te beginnen. Zo kun je je het beste overgeven aan je passie, maar dat levert soms wel stress op.

Limburgers of Hollanders? Ik ben geboren in Delft, maar ik heb Friese wortels. Ik voel me echt een Limburger. Ik ben hier opgegroeid en al mijn vrienden komen hier vandaan. Rond mijn derde verhuisden we voor mijn vaders werk naar Heerlen. Mijn moeder zei dat ik de eerste week huilend thuiskwam van het kinderdagverblijf. “Ze praten hier Chinees”, zei ik. Nu krijg ik zelf commentaar op mijn accent als ik op conferenties of andere universiteiten kom.

Wijsheid komt met de jaren. Dat kan ik onderstrepen. Toen ik jonger was vond ik hele dagen in de schoolbanken maar niets. Hoe ouder ik werd, hoe leuker ik studeren ging vinden. Ik ben op het vmbo begonnen en nu ben ik aan het promoveren bij het Alzheimer Centrum Limburg. Daartussen zitten twee medische mbo-opleidingen, een hbo-bachelor podotherapie, een WO-bachelor psychologie en een master gezondheidswetenschappen. Ik heb lang nodig gehad om te ontdekken wat ik echt leuk vind. Dat weet ik nu: ik doe nu onderzoek naar dementie op jonge leeftijd. Ik kijk vooral naar partners en familieleden. Hoe zij er het beste mee om kunnen gaan en welke middelen hen het beste ondersteunen.

Mijn grootste angst. Kaal worden. Er piekt hier en daar wat grijs doorheen, maar gelukkig zegt de kapper dat ik geen aanleg heb om het te verliezen. Mijn vader heeft ook nog een goede kop met haar, dat geeft goede hoop. Ik was mijn haar af en toe preventief met cafeïneshampoo; mijn vrienden lachen daarom. Als ik kaal word, zou ik bij wijze van spreken een tweede hypotheek afsluiten voor haartransplantaties. Mijn moeder knipte vroeger mijn haar en dat ging een keer mis: met de tondeuse schoor ze er per ongeluk een streep uit. Overal drie millimeter was de enige oplossing; verschrikkelijk. Misschien dat mijn trauma daar vandaan komt.

Aan mij is een topsporter verloren gegaan. Misschien wel. In de jeugd basketbalde ik op het hoogste niveau van Nederland. Ik heb gekeken naar high schools om een jaar in Amerika te gaan spelen, maar aan het begin van seizoen 2006/2007 ging het mis. We speelden een oefentoernooi en in een van de eerste wedstrijden scheurde ik de voorste kruisbanden van mijn knie af. Na een operatie moest ik lang revalideren. Mijn oude team was inmiddels uit elkaar. Ik ben nooit meer begonnen.

Mijn eerste bijbaan. Ik werkte in het Gaiapark toen het net opende. In eerste instantie was ik parkeerwacht, maar na een tijdje ging ik de parkdienst helpen: prullenbakken legen, groenonderhoud, dat soort dingen. Een superleuke bijbaan met leuke collega’s. Ik weet nog dat we in het weekend ’s ochtends met een tractor met zes grote afvalcontainers erachter rond het park scheurden om ze te legen. Met de stopwatch ernaast keken we wie dat het snelste kon. Later ben ik met mijn mbo-diploma’s in de zorg gaan werken. Dat verdiende beter.

Als kind haalde ik veel kattenkwaad uit. Dat hoort erbij. Met vrienden maakte ik regelmatig rookbommen: sterretjes en watten in een pvc-buis. Die staken we dan aan in het parkje achter het huis van mijn ouders. Super dom, haha; mijn ouders hadden ons eerst zien knutselen in de garage. Ik weet ook nog dat we op een warme dag aan het basketballen waren op een schoolplein bij een vriend in de buurt. Die was met zijn ouders op vakantie en had een zwembad in de tuin. We zijn toen met een groepje over het hek geklommen om te zwemmen. Niemand had een zwembroek bij zich. Toen ineens de wijkagent in de tuin stond rende een deel naakt de straat op. De agent kon er wel om lachen.

Als mijn vriendin een ding aan me mocht veranderen... Ik denk dat ze zou willen dat ik wat geduldiger was. Mijn vriendin is heel rustig. Als we weggaan bijvoorbeeld sta ik meestal te wachten: “Kom, kom, kom.” We zijn nu ongeveer acht jaar samen. Ze heeft heel veel humor, we kunnen enorm lachen samen. Maar ook in verdrietige dagen zijn we een team. 2018 was een zwaar jaar en afgelopen januari is ook nog onze hond plots overleden. We konden zo om dat beest lachen. We missen haar enorm.

Facebook, Instagram of twitter? Ik heb Facebook, maar daar kijk ik soms wel drie weken niet op. Ik heb er niet zo’n behoefte aan om te weten wat iemand gegeten heeft. Ik zit wel elke dag op LinkedIn. Dat is wat serieuzer. Ik vind het leuk om praktijkvoorbeelden uit mijn vakgebied te bekijken. Maar ook om te zien waar minister Hugo de Jonge over de vloer komt.

Wat maakt je gelukkig? Wat dat betreft ben ik een echte man. Ik hou van klussen, bier drinken en op de PlayStation spelen, al heb ik voor dat laatste weinig tijd. Vorig jaar hebben mijn vriendin en ik een huis gekocht en ik vind het heerlijk om daarin te werken. Verder drink ik graag een (speciaal-) biertje met vrienden, mijn vriendin of met mijn pa.

Bid je weleens? Ik ben helemaal niet gelovig. Zo ben ik niet opgevoed. Ik kan me voorstellen dat mensen er kracht uit putten en dat het binnen sociale groepen een bindende factor is. Ik heb een bijbel thuis en ik heb weleens geprobeerd om erin te lezen, maar het is aan mij niet besteed.

Mijn mooiste reis. Ik ben niet zo’n reiziger. Mijn tantes wonen in de Verenigde Staten; eerst in Miami en nu in New York. Daar ben ik wel vaker op bezoek geweest. Key West, de Everglades, basketbalwedstrijden en New York City: prachtig hoor, maar ik ga het liefst gewoon in Nederland op vakantie. Op de Veluwe bijvoorbeeld lange wandelingen en fietstochten maken. De herfst is daar een prachtig moment voor: niet meer zo warm en mooie natuur.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)