Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben mijn kamersleutel kwijt”

“Ik ben mijn kamersleutel kwijt”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Studentbaliemedewerker bij het Guesthouse

Mark van Slobbe/ 21 /tweedejaars Nederlands recht/ werkt gemiddeld 10 uur per week/ bruto uurloon 10,85 euro

Twee studenten staan deze dinsdagmiddag aan de balie van het Guesthouse in Annadal. “Ik ben mijn kamersleutel kwijt”, klinkt het. Oef, dat is niet alleen vervelend, maar ook een duur grapje want alle cilinders – van de toegangsdeur van de betreffende gang én de verschillende studentenkamers – moeten worden vervangen. Mark van Slobbe, tweedejaars Nederlands recht en sinds kort studentbaliemedewerker van het Guesthouse, rekent het met hulp van Ivo Brouwers, medewerker frontoffice, voor: 160 euro. “O, dat is veel meer dan ik dacht”, zegt de student een beetje beteuterd. Ze heeft het geld niet direct bij de hand. Geen punt, klinkt het relaxed achter de balie. Dat komt wel goed. Kan ze wel in en uit haar kamer? Ja, dat gaat lukken, haar kamergenoot die naast haar staat, heeft een sleutel.

Van Slobbe werkt sinds drie weken als baliemedewerker, soms ’s ochtends, soms ‘s middags. “Ik loop al vier jaar in Maastricht rond, heb een bestuursjaar gedaan bij mijn dispuut Silenus, deed acquisitie-werk, organiseerde evenementen; allemaal onbetaald. Het was tijd voor een vast baantje, niet in de horeca, maar iets serieuzer. Hier kan ik studenten helpen, het is heel klantgericht.”

Het is rustig vanmiddag, dat vindt ook zijn collega die drie meter verder aan de balie zit. Zij is receptionist en beveiliger voor het hele gebouw, waar naast (vooral buitenlandse) studenten, ook een paar huisartsenpraktijken huizen, twee klinieken, een fysiotherapeut en andere zorgverleners.

“Ik heb geen goody bag ontvangen”, zegt een student die pas in Maastricht is aangekomen. Van Slobbe vraagt naar zijn kamernummer en overhandigt een canvastasje met wat drinken en eten erin. “Bij de check-in krijg je de sleutel, informatie over Maastricht en een goody bag”, legt hij even later uit, als de volgende zich meldt. “Waar is het kantoor van ISN [International Student Network]?” Even vragen aan een collega, zegt Van Slobbe. Dan: “Trap op, trap af en dan kom je in het Atlas Gebouw, daar is het.”

De telefoon rinkelt. “UM Guesthouse, can I help you?” Een student heeft een huurcontract voor 19 euro per dag, maar nu moet hij vanaf februari 19,50 betalen. “One moment, please.” Van Slobbe heeft overleg met collega Brouwers die het meteen uitzoekt. Na een halve minuut: “Dat moet 19 euro zijn, ik ga het aanpassen; geef dat maar door.” Zo gezegd, zo gedaan. Daarna checkt Van Slobbe de mail en Facebook en beantwoordt vragen van kamerzoekers, maar ook van verhuurders die iets op de site van Maastricht Housing (officiële verhuursite van studentenkamers en studio’s) willen aanpassen. Schuin achter hem staat een grote kast waar allerlei pakjes in staan. Ook dat hoort bij zijn werk: de pakjes (“studenten bestellen superveel”) van verschillende koeriersdiensten aannemen en een briefje op de brievenbus van de betreffende student plakken.

Een taxi rijdt voor, even later een werkbusje, tegelijkertijd lopen er twee verhuizers binnen, en dan is er nog de constante stroom van mensen die naar een van de zorgverleners op weg zijn en vriendelijk gedag worden gezegd. Af en toe wil er nog weleens iemand zijn potje urine aan de Guesthousebalie afgeven. Die wordt vriendelijk maar beslist doorverwezen.

Heeft de verslaggever al iets te drinken gekregen, vraagt eerst Brouwers en later de teamleider van het Guesthouse en Maastricht Housing, Roel van der Nat. Ja hoor, bij binnenkomst al. Het gesprek komt op de foto die nog zal worden gemaakt. “Je moet wel in werkkleding”, vinden Brouwers en Van der Nat. Waar is die eigenlijk? Van Slobbe: “Die zit nog in de was, geen tijd gehad. Ik heb mijn trui afgelopen zaterdag op de Open Dag gedragen.” Brouwers, grinnikend: “In de was? Dat duurt veertig minuten.” Voor Van Slobbe kan antwoorden, meldt een Maastrichts stel zich aan de balie. “As ut VOM-buske kumpt, komme die dan binne?” Ja, de chauffeur komt naar binnen. Van Slobbe mag dan uit de buurt van Nijmegen komen, het Limburgs heeft hij onder de knie.

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)