Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Tegengas

Tegengas

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Mijn rijinstructrice gelooft dat Bush achter 9/11 zat. Toen ze dat zei wist ik niet hoe ik moest reageren. Het gesprek begon vrij onschuldig. Na weken samen rijden waren we aangekomen bij het gespreksonderwerp ‘de politiek’. We reden langs een bord met verkiezingsposters, en we bespraken op wie we gingen stemmen. Ik op GroenLinks, zij op Denk.

“Weet je Cato, ik ben gewoon klaar met die discriminatie. Al te vaak word ik aangestaard met mijn hoofddoek en negeren winkelmedewerkers me als ik in hun supermarkt wat wil afrekenen. Dat kan toch niet?” Ik knikte. “En dan die kritiek op Erdogan. Ze zeggen dat hij een dictator is! Die man, Cato, heeft ervoor gezorgd dat er niet meer wordt gediscrimineerd in Turkije. Voorheen werden vrouwen met hoofddoek geweigerd in allerlei instanties. Hij heeft dat verholpen.” Ik knikte weer, hoewel dit niet klonk als de Erdogan die ik van het nieuws kende. Die man noemde Nederland een “overblijfsel van het nazisme” en weigerde kritische journalisten zijn land binnen te laten.

“En weet je Cato, ik geloof de Nederlandse media ook niet meer. Alles wat zij over Erdogan schrijven is om hem zwart te maken en zo ongestoord hun wil door te kunnen drukken. Dat deden de Amerikanen ook met Irak. Die torens in New York? Dat deed Bush gewoon zelf.”

Na deze uitspraak durfde ik eindelijk wat tegengas te geven. “Maar heb je daar bewijs voor? Waarom zou Bush honderden onschuldige Amerikanen hebben laten vermoorden?” Ze keek me aan via haar binnenspiegel, speciaal ingebouwd om haar leerlingen in de gaten te houden. “Om het doden van al die Irakezen te verantwoorden, Cato.” Ik kneep in mijn stuur. “Dat is een rare theorie”, sputterde ik tegen. “Bush was ook een rare man”, antwoordde zij. “Een gek.”

We reden terug naar de rijschool. Ik vervloekte mezelf omdat ik niet fel genoeg tegen haar in was gegaan. Om de een of andere reden voelde het als mijn plicht om haar te vertellen dat ze fout zat. Na drie jaar op een Liberal Arts college te hebben gezeten kon ik toch niet zomaar mijn mond houden?

Maar waarom eigenlijk niet? Ik vond het stiekem ook wel interessant hoe mijn rijinstructrice dacht. En trouwens: ze kon mij zo de auto uitgooien als ze wilde. Misschien kon ik maar beter wachten tot ik mijn rijbewijs had, en dan voorbereid de discussie aangaan. Goed plan, dacht ik.

“Watje”, zei een stem in mijn hoofd.

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)