Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik houd een autistenboekje bij, met alles wat ik moet doen”

“Ik houd een autistenboekje bij, met alles wat ik moet doen”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Praeses Missdaad versus Praeses Tuna

Jules Bartels kent Missdaad wel, “die hebben leuke A-tijd leden” meldt hij met een brede glimlach. Omgekeerd kent Inge Corver deze Zjuul niet. Tot haar verrassing, want ze zijn allebei derdejaars geneeskunde.

Hoe zit dat Jules, je bent 25 en derdejaars?

Bartels: “Ja, nou, ik heb een aantal bestuursjaren gedaan…”

Een aantal? Ja dus. Wat volgt is een ingewikkeld exposé over zijn studie en zijn nevenactiviteiten, waarbij duidelijk wordt dat het voorvoegsel neven langzaam naar de studie is verhuisd. Hij is gewoon op zijn achttiende gaan studeren, belandde in zijn tweede jaar al in het bestuur van Alles is Drama, in zijn derde jaar in het bestuur van karateclub Kinran, in zijn vierde jaar weer bestuur Alles is Drama, in zijn vijfde jaar het Tuna bestuur, toen een jaartje gewoon lid en nu in zijn zevende Maastrichtse jaar penningmeester van Tuna “want dat was de enige functie die ik nog niet had gehad”.

Hij heeft op twee papers na zijn bachelor gehaald, “ik heb dat derde jaar niet af kunnen maken omdat ik heel erg in het studentenleven zat”. Hij vertelt het allemaal monter, maar Corver valt bijna van haar stoel: “Dus je doet al vier jaar niks aan je studie?”

Bartels: “Nou, niks, dat is weer zo’n hard woord, maar inderdaad, effectief was ik geen student.”

Maar wat is dan belangrijk voor je, waarom koos je dit leven?

Bartels: “Kijk, ik vind geneeskunde hartstikke leuk, maar als ik me met zo veel dingen bezighoud, merk ik dat ik op veel plekken nodig ben. Dat is een fijn gevoel.”

Corver: “Ja, dat herken ik wel, dat je iets kunt betekenen. Dat is de reden waarom ik het bestuur in ging. Gewaardeerd worden, dat vindt elk mens fijn.”

Voorwaarde om voorzitter te worden, zegt ze, was dat haar studie er niet onder zou lijden, “die gaat bij mij altijd voor. Ik wil al vanaf mijn vijfde dokter worden, toen kreeg ik een boekje van mijn opa en oma over het menselijk lichaam, de laatste jaren van de basisschool gingen al mijn spreekbeurten daarover.”

Studie en dispuut, “ik ben perfectionistisch, dus ik wil het allebei goed doen. Dat kan, als de studie een keer meer tijd eist kan ik altijd terugvallen op de andere bestuursleden. Missdaad is een cadeautje voor mij.”

Ze is uiterst methodisch. “Ik heb een autistenboekje, zo noem ik dat, waarin ik letterlijk alles opschrijf wat ik moet doen. Wie ik wanneer moet appen, mailtjes sturen, de vuilnis buiten zetten, alles. Dat geeft me heel veel rust. En het werkt goed, ik heb altijd alles op tijd af, altijd voor de deadlines. Ik ben heel punctueel.”

Bartels: “Haha, goed dat ik geen voorzitter ben bij jullie, ik ben niet zo.”

Maar soms komt er een kink in de kabel. Corver kreeg afgelopen najaar de ziekte van Pfeiffer. “Dat duurt maanden. Alleen maar slapen, drie weken veertig graden koorts gehad. Maar mijn studieverplichtingen ben ik wel nagekomen.”

Wat? Dat kan niet.

Corver: “Jawel, ik zat met veertig graden in de colleges. Ik ben doodongelukkig als ik in bed lig. Ik ging uit verantwoordelijkheidsgevoel ook naar de dispuutsborrel maar toen werd ik door het hele dispuut meteen naar huis gestuurd, ‘je bent ziek’.”

Ze moet er zelf ook een beetje om lachen.

Bij dit verhaal zit Bartels op zijn beurt met grote ogen te kijken. Hij is van het lossere soort. En dat past goed bij Tuna: “We hebben mensen die goed zijn in muziek, en mensen die goed zijn in plezier maken. Die zetten we bij een optreden achteraan. Er zijn net weer twee leden bijgekomen, de een speelt een beetje gitaar, de ander kan een beetje zingen, iedereen kan er gewoon bij.”

Zelf speelde hij van huis uit mandoline, nu een gitaron, een Mexicaanse akoestische basgitaar. Doen ze aan ontgroenen, wil Corver weten?

“Ja, in Spanje, waar het allemaal vandaan komt - in de veertiende eeuw al had je daar groepjes studenten die geld verdienden met muziek - is de ontgroening heel zwaar, wij doen het anders, we sturen iemand zonder portemonnee op pad om in een uurtje een krat bier te regelen en ook nog een kus op de wang van een leuke vrouw plus nog wat opdrachtjes. Onze A-tijd kan wel twee jaar duren. Pas als je de becca hebt, de sjerp, weet je hoe het moet bij de Tuna’s.”

Hoe ziet jouw toekomst er nu uit?

Bartels: “Ik ga weer studeren, nee haha, echt waar, ik gá er nu voor. Mijn derde jaar afmaken en in september de coschappen. Het heeft lang genoeg geduurd, de mensen met wie ik begon zijn al afgestudeerd. Later, qua werk, hoop ik op een middenweg: dokter maar ook meteen een bestuursfunctie ergens. Is veel te leuk toch?”

 

 

 

 

 

 

 

 

Inge Corver (21), derdejaars geneeskunde, is voorzitter van O.D.D. Missdaad

Aantal actieve leden: 16

Betekenis Missdaad: “Heeft geen betekenis; dit was vrouwelijk en toch stoer.”

 

Jules Bartels (25), derdejaars geneeskunde, is penningmeester van Tuna Maastricht, de voorzitter spreekt geen Nederlands

Aantal actieve leden: 10 à 20  

Betekenis Tuna: “Is Spaans, heeft met muziek te maken, niet met de vis.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)