Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het favoriete overblijfsel: korstjes

Het favoriete overblijfsel: korstjes

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

(Wo)man at work: overblijfjuf op Montessorischool Binnenstad

Carlijn Jansen (20)/ derdejaars International Business/ blijft drie keer per week over in een kleuterklas/ verdient 8 euro per overblijfmoment

Vijf keer de opmerking: “Ik heb geen honger meer.” Om vervolgens het broodtrommeltje te laten zien waarin nog twee grote boterhammen en tien druiven zitten, of anderhalve opgerolde pannenkoek en een boterham.
Zes keer: “Mag ik een rode Ninjago-tekening?” Voor de niet-kenners van deze Lego-creatie: er zijn zes ninja’s in een gekleurd pakje die tegen het kwaad strijden.
Eén keer: “Ik wil niet dat hij meedoet.” De kleuter in kwestie puzzelt liever alleen.
Ontelbaar: “Juuuuffffff!”

Terwijl juffrouw Rebecca met haar collega’s gaat lunchen, neemt International Business-student Carlijn Jansen haar klas over. Drie kwartier heeft ze ruim twintig kleuters onder haar hoede: vier-, vijf- en zesjarigen. Voornamelijk kinderen met een Nederlandse nationaliteit, maar ook twee met Spaanse en zelfs een met Roemeense wortels. “De eerste weken was het moeilijk; ze spraken geen Nederlands, je moest met handen en voeten duidelijk maken wat je bedoelde. Nu zijn we een paar maanden verder en hebben ze zulke grote stappen gemaakt!” Stiekem gooit Jansen er een Spaans zinnetje tussendoor als de kleuter echt niet lijkt te begrijpen wat ze zegt. “Dat mag eigenlijk niet”, knipoogt ze.
De eerste vijftien minuten wordt er gegeten en gedronken aan de eigen tafel, om vervolgens te gaan puzzelen, tekenen of spelen met K’nex bouwonderdelen, kralen en My Little Pony’s. En dan zijn er natuurlijk altijd nog de rondlopers die niet goed weten wat te doen, behalve fluorescerende elastiekjes in de mond stoppen of zich hier en daar met de tekening van een klasgenoot bemoeien.

Naar buiten zijn ze al geweest, zegt Jansen. “Dat doen ze met de eigen juf”, terwijl ze naast de Observant-journalist op een kleuterstoeltje gaat zitten.
Aan de overkant werkt er iemand langzaam een boterham met kaas naar binnen. Regelmatig komen kinderen hun broodtrommel laten zien. “Ter controle. Je wil niet dat ze gaan spelen terwijl er geen hap is genomen.”
Moet álles op, wil Observant weten. “Ik vraag meestal wat ze hebben gegeten en als dat genoeg is, vind ik het prima.” Het favoriete overblijfsel: korstjes.
Drie keer per week drie kwartier: is dat niet te weinig of onhandig? “Ik werk ook nog in de horeca, maar ik vind dit een ideaal baantje. Ik verdien mooi 100 euro in een maand. Ik ken veel studenten die het doen.”
Al tweeënhalf jaar is Jansen een bekend gezicht op de Montessorischool. In het begin had ze verschillende klassen, ook de midden- en bovenbouw, onder haar hoede. Voor kleuters heeft ze een groot zwak. “Ze zijn zo leuk, schattig en eerlijk. Ik heb weleens de vraag gehad of ik op een kinderfeestje wilde komen, en of ik zin had om na school af te spreken.” Dat Jansen zelf ook nog op ‘school’ zit, lijken de kinderen niet te snappen, vertelt ze. “Dat er iets is als een universiteit is al helemaal een brug te ver.”

“Juf, wilt u nú de Ninjago voor me tekenen?” Voor de vierde keer bedelt een jongen om een tekening van Jansen. “Je moet nog even wachten, ik maak mijn gesprek eerst af.” Jansen heeft geduld. Een mooie eigenschap voor een basisschooldocent. “Ik zou het niet fulltime kunnen. Driekwartier is prima”, lacht ze.
Ze loopt naar een bureau, pakt haar telefoon erbij en laat de jongen de gewenste ninja zoeken. In de tussentijd spreekt ze een drietal aan op hun ‘gepief’, het is verboden om een zelf gebouwd ‘geweer’ op iemand te richten.
Met zijn vingertje scrolt de jongen over het gebarsten scherm van Jansens telefoon. Hij neemt de tijd, de rij wordt alsmaar langer. Allemaal Ninjago-liefhebbers, hoewel de kleinste nog even wil nadenken: “Iech weet ‘t nog neet.” Dat wordt uiteindelijk ook een ninja.
12.40 uur. “Jongens en meisjes, we gaan opruimen! Als de wijzer op de negen staat, komt de juf.”
Buiten stapt de IB-studente op de fiets richting universiteitsbibliotheek. Er zit een tentamen aan te komen: financieel management. Even iets anders dan ninja’s.

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)