Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kasseien en witte koersbroeken

Kasseien en witte koersbroeken

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zondag heb ik zoals elk jaar naar het verslag van de Ronde van Vlaanderen gekeken. De hoogmis van het ‘Vlaming zijn’. Een nationale feestdag zonder bedacht vorstelijk en vaderlandslievend gedoe. Langs de 280 kilometers met zijn heuvels en kasseinen over weggetjes waarop nauwelijks een auto past, kan gans het volk een plekje in of buiten een feesttent vinden waarop je de helden, de klassieke Flandriens, voorbijrazend of langs stoempend, bijna kunt aanraken. De ronde staat bol van heldendaden, uitputting, incidenten en anekdotes. Een paar dagen maar. De volgende zondag moeten we weer op de afspraak zijn voor de Hel van het Noorden, eindigend in Roubaix, over kasseien die meer op steengroeven lijken dan op plaveisel. Nog steeds een Vlaamse wielerklassieker. Tenslotte is het daar oorspronkelijk Vlaams, ik mag wel zeggen Groot-Nederlands, gebied. De Ronde van Vlaanderen is helaas niet meer wat hij is geweest. Zondag won een debuterende Italiaan uit een internationale ploeg. De jongeman ging er op de laatste beklimming vandoor. De elkaar beloerende grote mannen zagen het gevaar te laat in.

Buitenlandse winnaars, Brabanders en Luxemburgers wellicht uitgezonderd, bederven het feestje. Daar blijft het niet bij. Vlaanderens Mooiste lijdt ook aan de klimaatverandering. De hele dag mooi weer, overal bloesem, geen gekleum tot de renners langskomen. Het beste is al die prachtige klassiekers gewoon veertien dagen te vervroegen tot half februari. Dan zijn wind, modder, regen, kale bomen, koukleumen in de berm weer terug. En dan blijven de Italianen en Spanjaarden wel weg.

Gelukkig was er gisteren een lichtpuntje. Twee jonge renners, beiden meermalen wereldkampioen veldrijden, deden voor het eerst mee: de Vlaming Wout van Aert en onze eigen Brabander Mathieu van der Poel. Klasbakken vanaf het begin van hun carrières. Ze maakten hun verwachtingen waar. Van der Poel werd zelfs vierde nadat hij na een akelige val een ongelofelijke inhaalrace had gereden. Toch ging zijn bewonderenswaardige debuut gepaard met een gruwelijk minpunt. Hij droeg een witte koersbroek. Dat is niet alleen hoogst ongepast, maar in het wielrennen ook raar. Eigenlijk durfde ik er niet over te schrijven. Echter, de beste wielerjournalist van Nederland, Marijn de Vries, wijdde maandag in Trouw haar hele column aan deze opmerkelijke nieuwlichterij. Wanneer u niet begrijpt waarom het vooral raar is, zo’n witte koersbroek, moet u dat bij haar nalezen.

Hans Philipsen               

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)