Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Het lastigste? De vraag 'wanneer schiet je?'"

"Het lastigste? De vraag 'wanneer schiet je?'"

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Werk aan de winkel: soldaat 1 bij het Korps Nationale Reserve

Bram Boots/21/vierdejaars International Business/werkt minimaal 2 avonden en 2 zaterdagen per maand/verdient €9,83 per uur, wisselt vanwege toelagen

Het is iets over achten in de ochtend in een natuurgebied vlakbij Weert. De lucht is grauw en het is nog fris. Een groep soldaten bonst op de deur van een oude loods. “Dit is de Koninklijke Landmacht, maak jezelf kenbaar.” Er komt geen reactie. De oproep wordt herhaald. Weer niks. Dan besluiten de soldaten naar binnen te gaan.

Bram Boots, vierdejaars International Business en soldaat der eerste klasse, zit een stukje verderop achter een boom. Met het geweer in de aanslag houdt hij zowel het gebouw als de omgeving in de gaten. Het is onderdeel van een zogeheten 25-uursoefening van het Korps Nationale Reserve, waar hij lid van is.

Mensen kijken er vaak wel even van op als hij vertelt over zijn bijbaan, zegt Boots. Of ze zijn niet op de hoogte van het bestaan van de Natres, zoals het binnen defensie wordt genoemd, of ze weten niet dat dit een betaalde baan is. Minimaal twee zaterdagen en twee avonden in de maand is Boots ermee bezig. “In totaal ongeveer 250 uur per jaar. Tijdens de avonden krijgen we theorieles, overdag gaan we op oefening. Dat kan 25, 50 of 66 uur duren. Vooral dat laatste is intensief, dan krijg je weinig slaap.”

De primaire taak van de reservisten is het verdedigen en beschermen van Nederlands grondgebied, maar ze doen veel meer. “Bondgenoten helpen bij bijvoorbeeld het verplaatsen van militair materiaal, een rol spelen bij ceremonies en herdenkingen en de beroepsmilitairen of lokale autoriteiten (bijvoorbeeld de politie) ondersteunen bij calamiteiten.” Stel bijvoorbeeld dat de schutter van de aanslag in Utrecht een paar weken geleden niet zo snel gepakt zou zijn, komt Boots dan in actie? “Zeker niet meteen, maar wanneer zo’n situatie lang gaat duren, kan het zijn dat wij de beroeps aflossen.”

Het scenario van de oefening van vandaag: er is een melding gekomen dat mogelijke terroristen zich ophouden in de loods. Ook zouden er improvised explosive devices (IED) – zelfgemaakte bommen dus – aanwezig kunnen zijn. De aderenline giert dan door je lijf, vertelt Boots. “Ze lijken best wel echt. En een struikeldraad zie je bijna niet, al oefenen we daar wel op.” Even later komen zijn collega’s naar buiten rennen. “IED! Afstand!” Boots wordt naar de andere kant van het gebouw gestuurd om te checken of de mensen die daar naar buiten gerend zijn ook allemaal op veilige afstand zitten. “Nu moeten we wachten. Als er echt een bom zou zijn, moet de Explosieven Opruimdienst worden gebeld. Die zitten in Amersfoort, dus het duurt twee uur voordat ze er zijn.”

Zolang hoeven de soldaten voor de oefening niet te wachten, maar ze zitten wel een tijdje op wacht. Er kunnen nog steeds mensen in het gebouw zitten en ook de omgeving moet in de gaten gehouden worden. “Bij een grotere oefening heb ik meegemaakt dat er bijvoorbeeld een groep ‘bezorgde burgers’ aankwam. Die worden gespeeld door leden van een ander peloton. Daar moet je mee om leren gaan, je kunt die mensen niet opeens heel hard gaan aanpakken. Dat is echt even schakelen.”

Ook lastig vindt Boots de vraag ‘wanneer schiet je?’. “Tijdens de avonden behandelen we ethische vraagstukken, dan komt dit vaak terug. Wat is de juiste manier van handelen in een bepaalde situatie? Daar hebben we flinke discussies over. Het lijkt soms wel wat op PGO. Uiteindelijk weet je niet wat je in het echt zou doen, je moet dan in een fractie van een seconde een beslissing nemen. Daarom hebben we skills and drills, zoals wij dat noemen. We oefenen het zo vaak, dat de juiste reactie een tweede natuur wordt.” Vandaag zitten er alleen losse flodders in de semiautomatische/automatische geweren. “Een paar keer per jaar krijgen we schietles. Dan oefen je eerst in een simulator en een dag later op de schietbaan.”

Boots wil na zijn studie aan defensie verbonden blijven. Hij vindt het een fascinerende en belangrijke wereld, maar vaderlandsliefde speelt ook een rol. “Je doet iets nuttigs voor je medemens. Dat spreekt mij aan.” Het liefst wordt hij vlieger bij de Luchtmacht, maar daarvoor zal hij eerst zijn ogen moeten laten laseren. En natuurlijk door de zware selectie komen. Mocht het niet lukken, dan gaat hij op zoek naar een burgerbaan. “Die hopelijk op de een of andere manier een link met defensie heeft. Waarschijnlijk blijf ik dan ook reservist. Ik vind het fijn om naast een kantoorbaan ook iets actiefs te doen, naar buiten te gaan.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)