Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik speel tuba, maar heb geen talent voor muziek”

“Ik speel tuba, maar heb geen talent voor muziek”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Mehrdad Seirafi (1982, Teheran) / In het dagelijks leven: neurowetenschappper / Burgerlijke staat: samenwonend met Sanne / Woonplaats: Maastricht

Ik ben mijn ouders dankbaar voor... hun support. Ze hadden graag gezien dat ik dokter of ingenieur was geworden en dat ik bij ze in de buurt bleef wonen. Toch hebben ze me altijd gesteund. Ze wonen nu ongeveer twaalf jaar in Amerika, bij mijn zus in de buurt. Zij heeft inmiddels kinderen en dat vinden mijn ouders belangrijk. Mijn andere zus woont in Canada, niemand van ons is in Iran gebleven. Ik zie mijn ouders ongeveer twee keer per jaar. Soms komen ze een paar dagen langs als ze onderweg zijn naar Iran, maar soms zie ik ze maar een uurtje op het vliegveld in Amsterdam of Frankfurt. Alles is beter dan niets.

Ik ben een wereldburger. Klopt. Ik ben al in veel landen geweest en ik heb in verschillende landen gewoond. Ik ben geboren in Iran en daar ben ik tot mijn 24e gebleven. Na mijn studie natuurkunde heb ik onderzoek gedaan in Triëst in Noord-Oost Italië. Daarna heb ik in India en Japan gewerkt in de neurowetenschap. Na een jaartje weer terug in Iran ben ik vervolgens via Tilburg en Brussel in Maastricht beland, waar ik een master heb gedaan, gepromoveerd ben en nu onderzoek doe naar depressie en verslaving.

Mijn grote voorbeeld: Mijn promotor Peter de Weert, vooral op wetenschappelijk gebied. Hij leerde me dat je niet te snel blij moet zijn met onderzoeksresultaten; je mag niet te snel iets concluderen. Je moet altijd meer experimenten doen en andere onderzoeksmogelijkheden bekijken.

Music was my first love. [Begint hard te lachen]. Helemaal niet! Ik zit bij de zaate hermenie van Maastricht. Ik speel tuba, maar ik heb geen talent voor muziek. Daar gaat het ook niet om; het gaat om het sociale aspect. Muziek is een universele taal, het brengt mensen samen. We zijn echt een vriendengroep. Er zijn mensen met hele verschillende achtergronden. Sommigen zijn heel erg ‘sjeng’ (Maastrichts, red.), maar ook mensen uit Groningen, een Amerikaan en er zijn mensen van vijf jaar tot 92. Op mijn werk en met mijn vriendin spreek ik Engels, maar bij de harmonie altijd Nederlands. Veel leden spreken Maastrichts tegen me en dan antwoord ik in het Nederlands. Ik kan het goed verstaan.

Wat zoek je in een partner? Sanne is slim, heel sociaal en eerlijk. Ze komt uit de Achterhoek uit een boerenfamilie. Die zijn wat eerlijker dan Maastrichtenaren. We doen heel veel samen. Ik heb haar leren kennen bij het improvisatietheater, we zitten samen bij de Maastrichtse harmonie en we dansen samen. Daarnaast staat Sanne open voor alle gekke ideeën die ik heb, zoals rare vakantielanden. Zo zijn we in 2018 naar Kirgizië geweest. Ze vindt alles goed. 

Mijn favoriete vlaai: Kruisbessenvlaai. Vlaai vind ik heerlijk en ik houd heel erg van vis van de markt: haring en paling, maar ook ‘streetfood’ als kibbeling of een lekkerbek. Verder vind ik de Nederlandse keuken niet zo goed. Als ik iets lekkers wil eten ga ik naar Luik of Aken. Eten brengt mensen samen, net als muziek. Eten is ook een ervaring, dat mis ik in Nederland. Lunch is hier een broodje kaas. Toen ik in België woonde aten we ’s middags een steak met een glas rode wijn. Dat mis ik hier.

Doe je iets bijzonders voor je gezondheid? Ik doe de circuittrainingen bij UM Sports om fit te blijven. Ook ga ik een of twee keer per week squashen. We hebben een groepje van acht, negen, mensen en er zijn altijd wel drie of vier die kunnen. Voor mijn mentale gezondheid doe ik twee keer per week improvisatietheater. Daarmee train je je brein en de creativiteit. En ik doe ook nog aan swing dance: een soort dans uit Amerika. Ik kwam ermee in aanraking via het PhD-platform en ik vond het zo leuk dat ik het vaker wilde doen, maar in Maastricht was geen cursus. Met Sanne heb ik een eigen vereniging opgezet. We begonnen met een cursus per half jaar voor een klein groepje, inmiddels hebben we een vereniging van zo’n vijftig mensen. 

Ik heb het mooiste vak dat er is. Het mooie aan wetenschapper zijn is dat je groot kunt dromen. Uiteindelijk moet je het terugbrengen naar iets praktisch, maar je moet met grote dromen beginnen. Ik maak nu een apparaatje dat mensen met depressie helpt. Via elektrische schokjes wordt een zenuw aan de zijkant van je gezicht gestimuleerd die connecties heeft met het gebied in je hersenen dat emoties reguleert. Wij denken dat met de juiste stimulatie mensen met depressie geholpen kunnen worden. ’s Nachts tijdens het slapen moeten mensen dit op hun wang dragen.

Welk nieuws heeft je recent boos of bang gemaakt? Als je Iranees bent is er elke dag wel iets om bang voor te zijn. Er zijn op dit moment grote overstromingen in Iran. Veel mensen gaan er dood. Ik heb er nog ooms, tantes, nichtjes en neefjes wonen. Ik vind mezelf meer een wereldburger; ik hou niet van het idee van nationaliteiten. Iemand uit Israël is voor mij hetzelfde als iemand uit Japan. Maar ik ben in Iran geboren, dus het doet me toch meer dan wanneer er bijvoorbeeld in India iets gebeurd. Al is dat natuurlijk net zo erg.

Mijn belangrijkste materiële bezit: Tellen foto’s op mijn computer ook? Foto’s van plekken waar ik ben geweest. Noorwegen, Nieuw-Zeeland, Marokko, Kirgizië. Meestal gaan we met vrienden en bijna altijd Nederlandse stijl: kamperen met een tent of camper.

Welk boek ligt er op je nachtkastje? Cure van Jo Marchant. In 2016 gaf zij bij SBE de Tanslezing over in hoeverre het brein het lichaam beïnvloedt. Ik ben nu bij een hoofdstuk over het placebo-effect. Vroeger vonden wetenschappers dat niet interessant, maar het is heel belangrijk omdat mensen zich echt beter voelen. Als ik het lees, ga ik nadenken over mijn eigen onderzoek. Hoe zou ik het placebo-netwerk in het brein kunnen activeren?

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)