Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De werkelijkheid is te complex geworden

De werkelijkheid is te complex geworden

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Droomland

Stel, je krijgt als wetenschapper een zak met geld, onbeperkte tijd en personeel. Welk onderzoek zou je dan doen? ICIS-directeur Ron Cörvers zou aan de UM een urban lab van de grond willen tillen om regionale duurzaamheidsvraagstukken op te lossen.

Ron Cörvers is sinds 2013 directeur van ICIS (International centre for integrated assessment and sustainable development), maar vindt toch nog de tijd om promovendi en postdocs te begeleiden. Hij is een warm pleitbezorger van team science. “In plaats van dat iedereen afzonderlijk worstelt om subsidie binnen te halen, doen we het samen. Dat levert betere aanvragen op, en hogere slaagkansen. We hebben vier proposals ingediend bij het Joint Programming Initiatives, een gezamenlijk onderzoeksprogramma van de EU en de afzonderlijke lidstaten, en drie zijn er gehonoreerd.”

Zeg je ICIS, zeg je duurzaamheid. De energietransitie, het klimaatvraagstuk, allemaal hartstikke urgent, zegt Cörvers. “Maar van de plannen komt in de praktijk vooralsnog weinig terecht. Het kabinet heeft de provincies opgedragen om een windmolens te plaatsen, maar het verzet van bewoners is groot. Iedereen vindt het een goed idee, maar niet in de eigen achtertuin. Je kunt nu spreken van een patstelling. Ik denk niet dat de overheid de targets haalt. Er zijn zelfs al gemeenten die er niet eens aan willen beginnen.”

Ook zonnepanelen stuiten op weerstand. “In het Lanakerveld, waar al een zogeheten zonneweide met panelen ligt, komt nu een tweede partij van vijftien voetbalvelden groot. Dat heeft het stadsbestuur besloten, maar de buurt protesteert.”

De werkelijkheid is te complex geworden. Afdwingen wat er moet gebeuren, werkt niet, zegt Cörvers. “Je moet met alle partijen bij elkaar gaan zitten en een oplossing bedenken, zoals dat in een zogeheten urban lab gebeurt. Daar zit de overheid aan tafel, samen met bedrijven, bewoners, milieubewegingen, maar ook de wetenschap. Je komt dan op het vlak van actieonderzoek, waarbij het wetenschappers niet in de eerste plaats om een publicatie is te doen maar om concrete toepassing van hun kennis.”

Cörvers zou graag willen dat de UM op eigen grond een urban lab of social lab inricht, waar alle partijen de koppen bij elkaar steken om vrijelijk te discussiëren over zeg de energietransitie in Maastricht. “Onderzoekers kunnen scenario’s schetsen of alternatieven aandragen, maar ook het proces ondersteunen. We zijn geen consultants maar behouden in zekere zin een neutrale positie. Ik stel me voor dat meerdere faculteiten daarbij betrokken zijn, maar ook studenten.”

De universiteit is wat Cörvers betreft de meest geëigende partij om een voortrekkersrol te spelen. “We zijn onafhankelijk of proberen dat te zijn. De gemeente lijkt me minder geschikt omdat zij politiek bedrijft, en bedrijven hebben deelbelangen. Een universiteit heeft als enige het collectieve belang hoog in het vaandel.”

Maar hoe laagdrempelig is de academie? “Voor sommigen is het misschien een plechtig instituut. Maar als je bijvoorbeeld een mooie open locatie op de Tapijn kunt inrichten, dan komt dat allemaal wel goed. Je moet eerst aan elkaar wennen, kleine projecten tot een goed einde brengen, een wijk aardgasvrij maken, om maar eens iets te noemen. Zo bouw je langzaam een reputatie op. Het hoeft allemaal niet op stel en sprong, want de problemen zullen nog wel even blijven bestaan.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)