Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Heroïsch hotelpersoneel

Heroïsch hotelpersoneel

Film: Hotel Mumbai

Inhoud: Op 26 november 2008 werd de Indiase stad Mumbai – het vroegere Bombay - opgeschrikt door twaalf terroristische aanslagen. Ze waren gepleegd door een groep terroristen die lid waren van de fundamentalistische islamitische organisatie Lashkar-e-Taiba. Vier dagen later was alles voorbij en bleken er 164 dodelijke slachtoffers, 308 gewonden en negen dode terroristen. Een van de doelwitten was het luxueuze Taj Mahal Palace & Tower Hotel. En dat wat daar gebeurde, zien we in Hotel Mumbai.

Een 5-sterren-hotel.

  • Het is de eerste speelfilm van de Australische regisseur Anthony Maras en voor een debuut is Hotel Mumbai heel sterk. Vanaf het eerste moment grijpt Maras de kijker bij de lurven en laat hem of haar dan ook niet meer los.
  • De film kent twee belangrijke verhaallijnen. In de ene volgen we de vier terroristen die in het hotel huishouden, in de andere zijn we getuige van de lotgevallen van de gasten en vooral van het personeel van de Taj Mahal Palace. Deze twee lijnen worden kundig door elkaar heen gesneden.
  • Er wordt goed geacteerd en het zijn vooral Dev Patel, Nazanin Boniadi en Anupam Kehr (in zijn 501e film) die zich onderscheiden.
  • Door vooral te kiezen voor het stille heroïek van het hotelpersoneel is de held in Hotel Mumbai feitelijk de kleine man of vrouw.
  • De film voelt authentiek aan, wat te danken is aan de uitvoerige research van Maras.

Een aftandse jeugdherberg.

  • Het motto van het hotelpersoneel ‘guests are God’ doet wel heel slaafs aan.
  • De verhaallijn rond de terroristen is duidelijk clichématiger dan die van de  gasten en het personeel. Hier ontbreekt de nuance, spijtig genoeg.

Slotoordeel: Hotel Mumbai roept herinneringen op aan de film Utoya 22 juli, die draait om de aanslag die Breivik in Noorwegen in 2011 pleegde. Ook zo’n ongemakkelijke en pijnlijke film waar je als kijker in de rol van het slachtoffer werd geduwd. Utoya 22 juli is van de twee de virtuozere film, mede omdat die ook qua vorm interessanter was. Dat neemt niet weg dat Hotel Mumbai een film is die raakt. En nog belangrijker, eentje die in je hoofd blijft spoken.

Jan Salden, docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)