Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

‘Mijn pen en ik zijn slimmer dan ik alleen’

‘Mijn pen en ik zijn slimmer dan ik alleen’

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Hoeveel woorden heb je, vraag ik als ik een stapeltje A4-tjes op mijn bureau zie liggen. Aan mij deze week de beurt voor de eindredactie en dat betekent dat ik eventuele tikfoutjes, vakjargon en herhalingen uit een artikel moet halen, moet kijken of er een rode draad is en of die klopt, of er geen zaken ontbreken, en of het makkelijk leesbaar is. “Drieduizend”, luidt het antwoord. Wat? Drieduizend?? Dat is veel te veel, dat wil de lezer niet, mopper ik. Haal er maar duizend woorden uit.

Lange artikelen van 1000-1500 woorden (dat zijn twee of drie A4-tjes) en meer, zijn de afgelopen tien jaar steeds minder in zwang. De (jonge) lezer wil vooral hapklare brokken en kan vaak niet de concentratie opbrengen om een uitgebreider verhaal te lezen. Al zijn er uitzonderingen, denk aan de abonnees van de Correspondent, het online medium dat juist uitblinkt in de zogenoemde long reads. Observant is deels meegegaan in deze trend en probeert het aantal woorden binnen de perken te houden. Een nieuwsbericht mag niet langer dan 400 woorden zijn, voor een groot verhaal is de limiet 1500 woorden.

Maar het lukt zeker niet altijd om ons hieraan te houden, en dat blijkt uiteindelijk helemaal niet zo erg, vertelde Wijnand IJsselsteijn, hoogleraar Cognition and Affect in Human-Technology Interaction aan de Technische Universiteit Eindhoven, onlangs tijdens het congres van de hoger onderwijsbladen.

Hij hield een pleidooi voor het lezen van grotere verhalen en boeken, “laat jongeren ontdekken dat je de kennis die je nodig hebt niet alleen via Google krijgt”. Het is daarnaast belangrijk, zo betoogde hij, dat iemand een langere lijn van complexere gedachten kan vasthouden. Niet altijd makkelijk, maar wel broodnodig voor kennisvergaring, verdieping en uiteindelijk het kunnen stellen van (”kan alleen met voldoende kennis”) slimme vragen. Mensen van vandaag zijn sneller afgeleid en hebben een kortere concentratieboog en dat is “funest voor de eigen gedachtewereld: die versimpelt”.

IJsselsteijn brak ook een lans voor het lezen van papier. “Het geeft een diepere ‘codering’: de tastbaarheid van het medium, het bladeren, zo blijkt uit onderzoek, geeft een enorme geheugenwinst. De fysieke media zijn goed voor het denkproces, triggeren onze associatieve en intuïtieve vermogens, terwijl online uitnodigt tot een oppervlakkige informatieverwerking.”

En dan is er nog de pen versus de tekstverwerker. Einstein zei niet voor niets “My pencil and I are smarter than I am”, aldus IJsselsteijn. Wie aantekeningen met de pen maakt tijdens een college “moet de inhoud meteen samenvatten en structureren, je kunt immers geen steno.” Typen nodigt hiertoe minder uit, dat blijft oppervlakkiger.

Vandaag staat in deze papieren Observant een groot interview (toch dik 3000 woorden) met prof. Coen Hemker die nu, op zijn 84ste, echt afscheid neemt van de UM. Omdat het goed is voor onze hersenen, maar vooral omdat deze hoogleraar, die al vanaf de start van de UM erbij was, een boeiend verhaal heeft.

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)