Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Pgo is een soort mini-democratie”

“Pgo is een soort mini-democratie”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Dat het probleemgestuurd onderwijs veel voordelen heeft, hoef je niemand aan de Universiteit Maastricht te vertellen. Maar gaat een democratische samenleving er beter door functioneren? Leren studenten vaardigheden die hen tot een meer betrokken burger maken? Teun Dekker, hoogleraar Liberal Arts and Sciences Education, gelooft van wel. Om de proef op de som te nemen, vroeg Observant hem in gesprek te gaan met zijn studenten over pgo, democratie en Europa.

Het blok dat de UCM-studenten net hebben afgerond is ‘History of Western Political Thought’, waarin ze het onder andere over Europa hebben gehad. De stof zit duidelijk nog in hun hoofd als ze luchtig grappend over Hegel (Wilhelm Hegel, Duits filosoof) de onderwijsruimte binnen komen. Dekker trapt het gesprek af. “De liberal arts hebben een geschiedenis als het gaat om mensen iets leren over burgerschap. Het was Cicero die zei dat de artes liberales burgers alles zouden moeten leren dat nodig is om deel te nemen aan de maatschappij. Ik ben ervan overtuigd dat die gesprekken nog altijd nodig zijn in het Europa van vandaag. En ik geloof dat probleemgestuurd onderwijs mensen leert hoe ze een gesprek moeten voeren. Geloven jullie dat ook?”

“Ik wel”, zegt Tijmen Severens. “Pgo is een soort mini-democratie. Tijdens een college ben je passief. Binnen het pgo ben je kritisch en bevraag je elkaars ideeën. Door je gedachten te delen, werk je samen aan een gemeenschappelijk doel. Net als in een democratie.”

“Er zit altijd iemand in je groep met een controversiële mening”, zegt Andela Draganić. “Aan het begin van het blok wordt iedereen boos op ze, aan het einde heb je geleerd te luisteren. Je staat meer open voor andere meningen. We hadden bijvoorbeeld een keer een discussie over soldaten die hun orders niet opvolgen. De meesten van ons vonden dat ze soms niet anders konden. Je hebt tenslotte nog altijd je menselijkheid, je kunt toch niet zomaar iemand martelen? Eén iemand vond dat een soldaat altijd moet gehoorzamen. Daarvoor ben je een soldaat. Tijdens de prediscussie was het gesprek erg intens, maar tijdens de het nagesprek hadden we meer begrip voor zijn argumenten.”

“Het is soms makkelijk om iemands mening af te doen als stom”, zegt Joost Boswinkel. “Maar dan ga je erover lezen in de literatuur en begrijp je beter waar iemand vandaan komt.” Het werkt alleen als mensen ervoor open staan om van mening te veranderen, volgens hem. “Als iedereen binnenkomt met het idee: ik heb gelijk en ik moet de anderen overtuigen, dan hoor je niet wat de anderen zeggen. Soms moet je toegeven dat je fout zat.”

Daarvoor moet je je wel op je gemak voelen binnen de groep, zegt Dekker. “En zo niet, dan zou je dat moeten zeggen”, vindt Phineas Shapiro, “moeilijk, om dat te zeggen tegen twaalf mensen die je iedere dag ziet, maar je zou het wel moeten doen”.

Hij wil weten of zijn groepsgenoten moesten wennen aan het pgo. “Voor mij werkt het niet als iemand anders me vertelt wat belangrijk is”, zegt Belle Boss. “Ik moet mijn eigen mening kunnen vormen.” Boswinkel werkte op de middelbare school al met een groepje met wie hij de stof doornam. “Pas toen ik dat ging doen, kreeg ik hoge cijfers. Pgo ervaar ik als enorm prettig.” “In het begin vond ik het spannend om mijn eigen ideeën te delen, maar de leeromgeving is ideaal”, zegt Edith Vos. “Ik ben door een enorme intellectuele ontwikkeling gegaan sinds ik aan het UCM studeer.”

Heeft het ook de manier veranderd waarop jullie (politieke) gesprekken voeren met jullie familieleden en vrienden, vraagt Dekker. Zeker, vinden de studenten. “Het maakt je minder defensief over je eigen ideeën”, zegt Boss. “Ik merk dat ik tijdens het lezen van de literatuur er al over nadenk hoe ik iets kan verwoorden, omdat ik weet dat ik een standpunt moet innemen tijdens de discussie.” “Wanneer je de leerdoelen formuleert, moet je een hoop informatie in een paar zinnen zetten”, zegt Draganić. “Je leert complexe stof uit te leggen op een eenvoudige manier, dat is heel belangrijk voor de democratische discussie.” “Als je wilt dat je argument ergens op slaat, moet je je gedachten op een rij kunnen zetten”, zegt Boswinkel.

Het gesprek gaat richting Europa, hoe democratisch is het, wat zijn goede redenen om ervoor te zijn?  “We zien dat een instituut waarmee we zijn opgegroeid en dat ons veel heeft gebracht niet zo democratisch en transparant is als we dachten”, zegt Boswinkel. “Waarom kunnen we het nog steeds waarderen?” “Omdat de normen en waarden van de Europese Unie reflecteren wat we leren van het pgo. Ondanks de interne problemen, promoot de EU liberale democratische waarden”, zegt Rufus Busse.  “Het heeft oorlog binnen Europa voorkomen”, zegt Boswinkel. “Binnen de EU-lidstaten”, nuanceert Busse. Boswinkel grinnikt. “Een belangrijke nuancering. Het heeft de lidstaten vrede en welvaart gebracht.” “In ieder geval praten we met elkaar”, zegt Boss. Busse voegt eraan toe: “De wereld wordt kleiner en kleiner, een natiestaat kan het niet meer alleen bijbenen. Ze hebben de steun van de EU nodig. Maar er moet ook aandacht zijn voor de individuele verschillen.” “Unity in diversity”, zegt Dekker. “Het officiële motto van de EU.”

Het blok viel samen met de winst van het Forum voor Democratie bij de Nederlandse provinciale verkiezingen. In zijn overwinningstoespraak noemde leider Thierry Baudet de uil van Minerva, een beeldspraak van Hegel – de man die zo vaak tijdens de groepsdiscussies terugkwam. “Zijn quote klopte niet helemaal, maar dat is een geschenk, wanneer de actualiteit zo aansluit op de stof”, zegt Dekker.

De studenten zouden een pro-Baudet mening verwelkomen in de onderwijsgroep. “Dan weerspiegelt de discussie de werkelijkheid”, zegt Boswinkel. “Dan kun je erachter komen wat iemands beweegredenen zijn.” Boss kan zich voorstellen waarom mensen zich tegen de elite keren: “Het ergste gevoel ter wereld is je buitengesloten voelen. In dat opzicht begrijp ik waarom populisten zo populair zijn.”

Zouden de studenten hun opgedane kennis en vaardigheden kunnen gebruiken om die kloof te dichten? “Je hoeft niet alles te veranderen, als je tien mensen kunt bereiken is dat al heel wat”, zegt Draganić. “Als iedereen het gesprek aangaat met mensen in hun omgeving, moet dat lukken.” Busse: “Wij hebben het voordeel dat we hebben geleerd over de politieke filosofieën die aan het systeem ten grondslag liggen. Het is dan ook aan ons om dat in makkelijke taal over te brengen op anderen.” “Veel mensen aan UCM willen de wereld verbeteren”, zegt Boss. “Ik denk dat op een pgo-manier met gesprekken omgaan een stap in de goede richting is.” “Doordringen tot de kern van wat je vindt”, besluit Boswinkel. “Daardoor kan een democratie beter werken.”

Dit artikel maakt deel uit van een papieren special over Europa met collegevoorzitter Martin Paul als gasthoofdredacteur.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)