Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Stasi, overspel en duivelsuitdrijving

Stasi, overspel en duivelsuitdrijving

Duitse top 10

Deze week geen filmrecensie, maar een staalkaart van het moderne Duitsland, op basis van een lijst met de beste Duitse films van de 21ste eeuw. Dat was de opdracht die ik van gasthoofdredacteur Martin Paul kreeg. De loden last van W.O. II drukt nog altijd zwaar op de Duitse cinema, maar de voorbije jaren is er ook ruimte ontstaan om grote onderwerpen lichtvoetig te brengen, zoals blijkt uit het volgende lijstje.

10. Good Bye Lenin! – Wolfgang Becker (2003): Zowel Wessies als Ossies konden lachen met deze tragikomedie over een jongen die voor zijn moeder – die net uit een coma is ontwaakt – moet verzwijgen dat de Muur gevallen is en haar geliefde DDR niet meer bestaat. Een leugen die meer en meer uit de hand loopt en hem met veel problemen opzadelt. Want waar haalt hij in hemelsnaam Spreewald augurken vandaan?

9. Der Untergang – Oliver Hirschbiegel (2004): Hirschbiegel zette hoog in: zijn film moest een historisch accuraat beeld van Hitler schetsen. Geen grotesk monster, maar een mens. De sleutelscène, waarin Hitler te horen krijgt dat Duitsland de oorlog aan het verliezen is, leeft voort op YouTube, met talloze parodiefilmpjes waarin Hitler onder meer zijn ongenoegen uit over het programma voor het aanstaande bedrijfsuitje: ‘Ik wil bowlen!’

8. Barbara – Christian Petzold (2012): Uitgebeende thriller over een kinderarts uit Oost-Berlijn die een visum voor West-Duitsland aanvraagt en vervolgens tegen haar wil naar een klein provincieziekenhuis in de DDR wordt overgeplaatst. Terwijl haar geliefde haar vlucht naar West-Duitsland voorbereidt, ontwikkelt Barbara complexe gevoelens voor haar nieuwe baas.

7. Oh Boy – Jan Ole Gerster (2012): Verrukkelijke coming-of-age film – in zwart-wit en met een jazzy soundtrack – over een stuurloze twintiger die met zijn studie is gestopt en doelloos door Berlijn zwerft, op zoek naar een ‘normale’ koffie. Een echte Berlijnse stadsfilm.

6. Sehnsucht – Valeska Grisebach (2006): De onbekendste film uit dit lijstje, maar een juweel. Markus is al sinds de middelbare school samen met Ella. Ze zijn onafscheidelijk, op het dwangmatige af. Tijdens een opleidingsweekeinde van de vrijwillige brandweer belandt Markus in het bed van een lokale serveerster. De nasleep van de affaire wordt door regisseuse Valeska Grisebach resoluut antisensationeel uitgewerkt: geen hysterische huilbuien, geschreeuw of slaande deuren, maar intieme scènes waarin de acteurs zichtbaar met hun emoties worstelen.

5. Das Leben Der Anderen – Florian Henckel von Donnersmarck (2006): Met je debuutfilm een Oscar winnen: het lukte de in Keulen geboren Von Donnersmarck met dit kassucces over een plichtsgetrouwe Stasi-medewerker die de opdracht krijgt om een toneelschrijver en diens geliefde af te luisteren. Een thriller over liefde en vertrouwen in tijden van overheidstoezicht.

4. Victoria – Sebastian Schipper (2015): Intense thriller over een wilde nacht in Berlijn, die uitloopt op een bankoverval. De film werd gedraaid in één lange take. Om 4.30 uur ’s nachts begon de camera in een technoclub te filmen en ruim twee uur en tweeëntwintig locaties later was de zon opgekomen, de filmcrew uitgeput en de filmopname afgerond.

3. Requiem – Hans-Christian Schmid (2006): Psychologisch drama gebaseerd op het leven van Anneliese Michel, een studente die in 1976(!) tijdens een door de katholieke kerk goedgekeurde duivelsuitdrijving overleed. De enige horrorscènes die u echter te zien krijgt, zijn de taferelen die deel uitmaken van een jeugd in een streng religieus milieu.

2. Gegen Die Wand – Fatih Akin (2004): Twee Duitse Turken – een mooie jonge vrouw die een zelfmoordpoging achter de rug heeft, en een verslaafde veertiger – gaan een verstandshuwelijk aan om aan de verstikkende sociale codes van de Turkse gemeenschap te ontsnappen. Een gedoemd liefdesverhaal in een tomeloos energieke film. Tevens de enige Duitse film die deze eeuw in Berlijn de Gouden Beer wist te winnen.

1. Toni Erdmann – Maren Ade (2016): Een even wrange als hilarische Duitse tragikomedie over een vader die vervreemd is geraakt van zijn dochter, een bikkelharde zakenvrouw die voor een consultancybedrijf werkt. Regisseur Maren Ade maakt schitterend gebruik van komische technieken die we doorgaans eerder met de Britten associëren: gêne en plaatsvervangende schaamte.

Mark Vluggen

 

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)