Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Splinters: bloempotten en luxaflex

Splinters: bloempotten en luxaflex

Bloempotten en luxaflex

De kamer van collegevoorzitter Martin Paul kijkt uit op de burelen van Observant, tenminste als de luxaflex het uitzicht niet belemmert. Die luxaflex en ook de verzameling (hoge) kamerplanten voor het raam van het aanpalende kantoor van de secretaresses, zijn van tamelijk recente datum. Om precies te zijn, grinnikt Martin Paul, de week voor de Observant-redactie verhuisde en buurman werd. Hard lachend: “We werden in die tijd vaak rond 10.00 uur op woensdagochtend gebeld door senior-redacteur Wammes Bos met een prangende vraag. Joke, de secretaresse wilde dan kunnen zeggen: Martin is er niet. Zonder vervolgens te horen: jawel, ik zie hem zitten. Toen bedachten we deze visuele barrière, we hebben er veel lol om gehad.”

Bauchpinseln

Ooit zaten er drie Nederlanders in het college van bestuur en was de voertaal Engels. Nu zit er een buitenlander tussen en spreken de twee heren en dame Nederlands met elkaar. Alhoewel, er komen een hoop talen langs, zegt Martin Paul.  Om de vergadering wat te verluchtigen  wordt ook af en toe ook gelachen. “Iemand vertelt een grap in het Nederlands en dan zoek ik regelmatig naar de Duitse vertaling. Soms kom ik er niet op, maar laatst hadden we het over Bauchpinseln. Dat is een synoniem voor slijmen, vleien.” Nog meer voorbeelden? Jazeker. “Een Warmduscher. Dat is iemand die zwak is, die zijn mening niet durft te geven, die geen harde beslissingen durft te nemen.”

Carnavalsliedje voor Karl

Hij is een echte Maastrichtenaar die houdt van de UM (hij was collegevoorzitter), MVV en carnaval. Dus toen Karl Dittrich uitgezwaaid werd als voorzitter van de universiteitenvereniging VSNU en alle colleges van bestuur werd gevraagd om een videoboodschap in te spreken, hoefde het Maastrichtse trio niet lang na te denken. Zij wilden niet braaf ‘dankjewel Karl’ zeggen, dat vonden ze echt te mager. Nee, ze wisten iets beters. Met behulp van hun Maastrichts sprekende secretaresses schreven ze een liedje in dialect om dat vervolgens, staand voor het geschilderde portret van Dittrich in de Minderbroedersberg, al sjoenkelend uit volle borst te zingen:

Pensioen noe veur diech, VSNU-maan vaan us

Besture, verbinde, Karl Dittrich pas dat zjus,

Steit veur studente en veur us UM,

‘ne echte Mestreechteneer en toch geine sjeng…..

 

Dit alles op de melodie van Mestreech is neet breid mer laank. En nee, helaas, de (in het Maastrichtse dialect ondertitelde) video is nooit, en zal ook in de nabije toekomst niet openbaar worden gemaakt.

Deze splinters maken deel uit van een papieren special over Europa met collegevoorzitter Martin Paul als gasthoofdredacteur. Paul heeft deze splinters bedacht/geschreven.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)